[Fic] Dream(KW,CNN) :2

posted on 19 Mar 2012 16:05 by visaging in Dream

Title: Dream 2

Author:Snoww

Paring:2PM  KW,CNN

Rate:PG

 

 

-----------------------------------------------------------------------------

 

"เหมียวๆ มานี้เร็วเจ้าเหมียว" เด็กชายวัย 5 ขวบ กวักมือเรียกแมวตัวสีดำที่ยืนอยู่ริมระเบียง


"อะ!!! ระวังอย่าเดินไปทางนั้นนะ" เด็กชายตัวน้อยรีบถลาไปริมระเบียงทันที เมื่อเห็นเจ้าแมวดำตัวนั้นทำท่าจะ กระโจนลงจากชั้นสองของบ้าน ไวกว่าความคิดเด็กชายตัวน้อยรีบเอือมมือเล็กๆ เข้าไปคว้าเจ้าแมวดำ ก่อนที่มันจะทันได้กระโจนลงไปยังพื้นเบื้องล่าง


ฟ่อ  แง่วว!!!


"โอ้ยย!!!" แมวดำขู่ฟ่อเสียงดัง พร้อมกับกางเล็บยาวตะปบลงไปบนขมับสองข้างของเด็กน้อยทันทีด้วยเพราะสัญชาติญาณของสัตว์ ที่เมื่อโดนจู่โจมก็ต้องกางเล็บป้องกันตัวจากอันตรายที่เข้ามาแต่เด็กน้อยอย่างอีจุนโฮ ไม่รู้สักนิด

เด็กชายอีจุนโฮวัย 5 ขวบ ก็แค่เห็นว่าแมวดำน่ารัก แล้วก็แค่เห็นว่าแมวดำตัวนั้นกระโดดขึ้นไปยืนริมระเบียงแล้วยังทำท่าจะกระโดดลงไปข้างล่างอีก เพราะเขากลัวว่ามันจะเป็นอันตรายจึงรีบวิ่งเข้าไปคว้าตัวมันไว้ก่อนที่มันจะกระโดดลงไป ซึ่งก็ส่งผลให้

"ฮึก T~T แงงงงง ออมม่า" เพราะความตกใจบวกกับความเจ็บที่ขมับสองข้างซึ่งเกิดจากเล็บคมของแมวดำที่ตะปบเข้าซะเต็มเปา เด็กชายอีจุนโฮ ตกใจปล่อยแมวดำหลุดจากมือ พร้อมกับเสียงร้องไห้ที่ดังขึ้นลั่นบ้าน


ส่วนแมวดำตัวนั้นนะเหรอ หลังจากโดนปล่อยเป็นอิสระ มันก็กระโจนขึ้นไปยืนริมระเบียงเหมือนเดิมแถมยังหัน หน้ามาส่งเสียงร้องเมี้ยว  เมี้ยวววว  เหมือนจะบอกว่า เค้าไม่ผิดนะตัวเองไอ้เด็กน้อยเซ่อซ่าคนนั้นต่างหาก ที่จู่ๆ ก็วิ่งถลาเข้ามาจับตัวเขา เขาก็ตกใจเป็นนะเออ เลยกางเล็บแสนคมตะปบลงไปบนขมับสองข้างของเจ้าเด็กน้อยนั้นซะเต็มแรง

เด็กชายอีจุนโฮจะรู้ไหมว่าแมวมีทักษะการทรงตัวเป็นเลิศ (แล้วเขาก็ได้รู้วันนั้นแหละ หลังจากตะปบกรงเล็บเข้าเต็มสองขมับเขาแล้ว พอมันหลุดเป็นอิสระจากมือเล็กมันก็กระโจนไปยืนร้องเหมียวๆ ริมระเบียง แล้วก็กระโดดฟุบหายไปบนต้นไม้ทันที)


เด็กชายอีจุนโฮจะไปรู้เหรอว่าแมวจะแอบซ่อนกรงเล็บแหลมคมไว้ภายใต้ ท่าทางที่ดูเชื่องๆ (ได้รู้วันนั้นอีกเหมือนกัน เล่นเอาซะแสบหัวไปหลายวันดีนะที่ไม่เป็นแผลเป็น)


แล้วใครจะไปรู้กันละว่า แมวกับกระต่าย เป็นสัตว์คนละตระกูลกัน  (เออ...ที่โรงเรียนเค้าไม่สอนเหรอลูกจุนโฮ ไรเตอร์ทำหน้าหนักใจ *0* )


เด็กชายอีจุนโฮก็แค่เห็นว่ามันน่ารักเหมือนกัน  เด็กชายอีจุนโฮก็แค่เห็นว่าขนมันปุยๆเหมือนกัน  ถึงแม้หูจะยาวไม่เหมือนกันก็เหอะน่า...*0*




แล้วในตอนนี้………….

นี่มันอารายกันนนน!!!!!!!!!!!!!!

ใครก็ได้ช่วยอีจุนโฮที อืออ > <


 



ความทรงจำที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ในวัยเด็กเกี่ยวกับแมว ฉายภาพย้อนขึ้นมาในหัวเพราะหลังจากวันนั้น อีจุนโฮก็โดนหมอจับฉีดยาซะหลายเข็ม เป็นไข้ตัวร้อนไปอีกหลายวัน เล่นเอาซะเข็ดขยาดไม่กล้าเฉียดเข้าใกล้แมวอีกเลย จะว่าไปไม่ใช่แค่แมวอย่างเดียว สัตว์ทุกชนิดที่หน้าตาค่อนคล้ายไปทางแมว อีจุนโฮก็ไม่เข้าใกล้ไม่แตะต้องเหมือนกัน
(ยกเว้นอีหมีหรือเปล่าลูกจุนโฮ ไรเตอร์แอบแซว >\\\\<)


"อ อู อูยองง~" จุนโฮนั่งตัวเกร็ง น้ำตาคลอ ส่งเสียงสั่นเครือเรียกให้อูยองช่วย


เจ้าแมวน้อยสีเทา ยังคงส่งเสียงร้องเงี้ยวว ง้าววว หลับตาพริ้มเอาหน้าถูไถที่ขาจุนโฮต่อไปโดยที่เจ้าของขา หน้าตาไม่สุขด้วยสักนิด ไม่เคลิ้มตามด้วยหรอกนะโว๊ย ไอ้แมวบ้า!!!!

"ไหนเจ้าแมวน้อย มานี่มา" อูยองเอื้อมมือไปจับลูกแมวสีเทาตัวน้อย มาไว้ในอ้อมกอด แต่มันก็พยามดิ้นให้หลุดจากวงแขนเล็ก ที่กำลังโอบรัดมันไว้แล้วทำท่าจะกระโดดออกไปหาจุนโฮ


"ย่าห์ หยุด หยุดด!!! เลยนะเจ้าแมวบ้า" ทันทีที่เจ้าแมวน้อยหลุดพ้นจากอ้อมกอดของอูยอง จุนโฮก็ชี้นิ้วมายังเจ้าแมวสีเทาให้มันหยุดอยู่บนโต๊ะทันที

เมี้ยววว~ แมวน้อยส่งเสียงเหมือนตอบโต้


"เมื่อไหร่นายจะเลิกกลัวสักทีจุนโฮ ดูสิน่ารักออก" อูยองหัวเราะเบาๆ โดยมีจุนโฮที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มีท่าทีหวาดๆ

"ไม่เห็นจะน่ารักเลย ชิ!.. แล้วก็ มะ มะ ไม่ได้กลัวนะ" จุนโฮเอ่ยเสียงอ่อยตะกุกตะกัก



จุนโฮเป็นแบบนี้เสมอปากแข็งแต่ใจอ่อน ขี้สงสาร จางอูยองรู้แค่ว่าจุนโฮไม่ชอบแมว แต่ไม่ได้ถึงกับเกลียด เพราะเขามักจะเห็นเพื่อนตัวเล็กของเขา ชอบแอบเอาอาหารไปให้แมวแถวหลังสถานนีรถไฟบ่อยๆ ถึงจะมีท่าทางกล้าๆ กลัวๆ ทุกครั้งที่เวลาต้องเอาอาหารเข้าไปวางไว้ให้พวกมัน ไหนจะตอนที่เจ้าแมวสีขาวตัวหนึ่ง โดนคนใจร้ายวางยาเบื่อนั้นอีก พอจุนโฮไปถึงก็ร้องไห้ซะยกใหญ่ เขาเคยถามเหตุผลว่าทำไม?  ทั้งๆที่ทำท่าเหมือนรังเกียจไม่แตะต้องไม่เข้าใกล้แมวพวกนั้นแต่ทำไมยังซื้ออาหารแวะเวียนไปหา จุนโฮให้เหตุผลมาแค่ว่าก็อาหารมันเหลือเลยเสียดาย แล้วที่ร้องไห้ก็แค่ตอนนั้นฝุ่นมันเข้าตาเท่านั้นเอง

"ฉันว่ามันชอบนายมากเลยนะ อ๊ะ!!!" สิ้นเสียงอูยองพูดไม่ทันจบประโยค แมวน้อยสีเทากระโดดลงไปนั่งทำตาแป๋ว ร้องเงี้ยวง่าวอยู่บนตักจุนโฮเรียบร้อยแล้ว


จุนโฮ ผงะถอยจนหลังติดเก้าอี้ ด้วยความตกใจเป็นรอบที่สอง ที่โดนแมวน้อยตัวนี้จู่โจมเข้าหา


.

 

.

 

.
"ขอโทษนะครับ" เสียงหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับชายหนุ่มร่างสูง หน้าตาคมคาย

"ชองกัม แอบมาซนอยู่ตรงนี้เอง" ชายหนุ่มคนเดิมเอ่ยขึ้น หันไปมองแมวสีเทาที่อยู่บนตักเด็กหนุ่มหน้าหวานที่หันมาจ้องหน้าเค้าด้วยสายตาไม่พอใจ  แอบอมยิ้มกับท่าทางและสายตาเอาเรื่อง ของคนหน้าหวานที่จ้องมา สำหรับเขา...มันดูน่ารักชะมัด


"ผมชื่อฮวาง ชานซองครับ ส่วนเจ้าตัวน้อยนี่ชื่อชองกัม"


"คุณเป็นเจ้าของ เจ้าตัวน้อยนี่เหรอฮะ" อูยองเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าที่เพิ่งแนะนำชื่อตัวเอง และชื่อแมวสีเทาตัวน้อย

"ครับ ขอโทษด้วยนะครับที่ผมดูแลมันไม่ดี ปกติมันไม่ค่อย...เออ จะคุ้นกับคนแปลกหน้าเร็วขนาดนี้" จุนโฮสะบัดหน้าพร้อมสายตาเอาเรื่องมายังชานซอง ทันทีที่จบประโยค

"ถ้างั้นคุณก็รีบเอาแมวของคุณคืนไปได้แล้ว" จุนโฮเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ก่อนเอามือกอดอกตัวเองเชอะแมวใครกันละ เข้ามาหาเขาเอง  เขาเปล่าไปร้องเรียกเหมียวๆให้มันมาหาซะหน่อย

เมี้ยววว~ ชองกัมส่งเสียงร้อง พลางเอียงคอมองจุนโฮด้วยท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู

ชานซองเอื้อมมือทำท่าจะคว้าตัวชองกัมออกจากตักจุนโฮ แต่คงไม่ไวไปกว่าเจ้าแมวสีเทาตัวน้อยจอมซุกซน ที่ม้วนตัวมุดหน้าหนีมือเจ้าของ เพื่อเข้าหาอกอุ่นๆของอีจุนโฮแทนซะแล้ว

 

 

 

TBC.

------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้แอบสั้นไปนิดนะค่ะรีดเดอร์ที่รักทุกคน
ตั้งใจว่าจะอัพให้ยาวกว่านี้ แต่ด้วยงานประจำรัดตัว
เลยทำให้ไม่มีเวลาเขียนต่อ ดังที่ตั้งใจไว้เลยค่ะ
สัญญาว่าตอนหน้าจะอัพให้ยาวกว่านี้ ><

 

สุดท้ายรักรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนเลยค่ะ ^^

เหมือนเดิมค่ะ อ่านแล้วคอมเม้นท์นะค่ะคนดี+++

 

Comment

Comment:

Tweet

ฝึกมาดีสินะพี่ชานซอง 555
แมวเจ้าเล่เหมือนคนเลย

#11 By anty LOVE taec Two on 2015-07-17 16:27

แหม เปิดตัวชานโฮได้น่ารักมุมิเชียว  กลายเป็นนุงโฮกลัวแมว โธ่ ลูก แต่เจ้าชองกัมของอิหมีนี่นะ ทำมัยอยากหาแต่นุงโฮน๊าา ทำยังกะคิวปิดตัวน้อยน่ารักพาพ่อชองกัมมาให้เจอเนื้อคู่เลยนะ น่ารักเชียว 
ไปอ่านต่อเลยนะน้องแต้ว

#10 By akehomie12 (124.122.115.246) on 2013-09-10 20:06

ซองกัม...แกเป็นแมวที่น่ารักมากกกกก
โฮจังเหวี่ยงยังไงก็น่ารักอยู่ดี  คิคิ
ชาน...ฉันว่าแกตั้งใจนะ
ด้ง...แล้วพี่คุณล่ะจ๊ะ  เมื่อไรจะได้เจอหนอออออ

#9 By kw (103.7.57.18|27.130.174.239) on 2013-06-23 23:49

โฮมีความหลังฝังใจกับแมวนี้เอง ถึงได้กลัว
แต่จริงก็ชอบละซิ โฮน่ารักจัง

#8 By twilight (103.7.57.18|110.171.110.177) on 2013-05-15 11:11

อร๊ายยยยยยยย
ชองกัมสื่อรัก น่ารักอ้ะเค้าก็ชอบแมวนะ ชอบเจ้าของแมว
แฟนเจ้าของแมว เพื่อนแฟนเจ้าของแมวแล้วก็ว่าที่แฟนเพื่อนแฟนเจ้าของแมวด้วย
ฮ่าๆๆๆๆๆ

#7 By Juiilann (103.7.57.18|223.205.69.141) on 2013-04-29 12:51

ชองกัมมม แมวววสื่อร๊ากกกก ชานนนูนอสินะ ฮิๆ
เด่วอีกหน่อยนุ้งโโฮต้องหายจากการกลัวแมวเพราะเจ้าของชองกัมนี่แหล่ะ

#6 By LeeLaYa on 2012-04-23 22:49

อ่อถึงว่าสิทำไมจุนโฮถึงกลัวแมว เพราะมีประสบการณ์ท่เลวร้ายเกียวกับแมวนี่เอง

และแล้วเจ้าของแมวน้อยตัวนั้นกับคนกลัวแมวก็ได้เจอกันแล้วนะ ฮี่ๆๆๆ
ชองกัมสื่อรัก?สินะๆ

ขอบคุณมากๆนะคะ><

#5 By Yuksho (223.206.170.66) on 2012-04-16 17:42

เด็กชายอีจุนโฮน่ารักไปแล้ววว
ไม่รู้ว่ากระต่ายกับแมวมันคนละตระกูลนิ นู๋แบ๊วมากไปแล้ววว ชอบโฮกกก น่ารักก

เพราะแบบนี้เองสินะนุ้งโฮถึงได้ฝังใจเรื่องแมว
แต่ดันเจอแมวน้อยตามติดแทนตอนนี้นุ้งโฮจะทำไงต่อน้า ไม่ใช่แค่แมวที่ตามติดสินะ แม้แต่เจ้าของแมวก็หลงชิืมิ คริๆ

ขอบคุณสำหรับฟิคค่า

#4 By bonussen on 2012-04-16 13:40

มีความหลังฝังใจก็แมวนี้เอง
แต่น้องโฮก็แอบรักแมวนะ ถึงแม้จะกลัวอยู่ 55

ได้เจอกับชานละ
ชานถึงกับปิ๊งๆน้องโฮเชียววว

#3 By ktw (223.206.226.19) on 2012-04-09 15:33

เจอกันแล้ววว ชานโฮ ซองกัมนำพามาเจอกันอิอิ

#2 By cat (192.168.1.104, 183.89.117.187) on 2012-03-20 00:07

นุ้งโฮกลัวแมว คิคิ แต่ก็นะเจอแมวตะปบตั้งแต่เด็กเลยฝังใจ

#1 By khundong (124.120.214.157) on 2012-03-19 22:00