[SF] How to love?(ChanHo)

posted on 23 Mar 2012 17:57 by visaging in SF

Title: How to love?

Author:Snoww

Paring:2PM  ChanHo

Rate:PG

 

Snoww Talk : มันเป็น SF สั้นๆ โปรดทำใจนะค่ะรีดเดอร์

 

-----------------------------------------------------------------------------

 

 

 

ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว?

 

 


ผมต้องทนฟังเสียงสะอื้นเมื่อกดรับโทรศัพท์ยามดึกอีกกี่ครั้งกัน?  ทำไมนะก็แค่เพื่อนไม่ใช่หรือไง? แต่ทำไมใจผมต้องเต้นแรง และรู้สึกโกรธทุกครั้งที่เสียงร่ำไห้นั้นดังแว่วมาตามสาย สองเท้าก้าวลงบันไดรัวๆ ส่วนสมองก็คิดแค่ว่าทำยังไงจะไปให้ถึงที่หมายได้โดยเร็ว อากาศข้างนอกเย็นจัดกว่าที่ผมคิด แต่ความหนาวเย็นไม่อาจทำให้ใจที่กำลังร้อนรุ่มของผมเย็นลงได้เลย

 

.

.

.

.

.


เวลา 01:52  /1 อาทิตย์ก่อน

"
จุนโฮนายรู้ไหม? ว่าทุกครั้งที่นายทะเลาะกับแฟนแล้วไม่สบายใจฉันมักจะเป็นคนแรกที่นายนึกถึงเสมอ"

"
ก็นายเป็นเพื่อนรักฉันนี่น่า"

"
ข้อนั้นฉันก็ดีใจ...แต่เวลานายมีความสุขกับแฟนนายดี นายรู้ตัวบ้างไหมว่าฉันมักจะเป็นคนสุดท้ายเสมอที่นายจะนึกถึง"

"....."

"
นายไม่รู้หรอกว่าเวลานายไม่สบายใจแล้วโทรมาระบาย พอนายระบายความอัดอั้นตันใจของนายจบ นายก็สบายใจวางสายนอนหลับ...แต่ฉันสิ..ทำไมฉันกลับรู้สึกเป็นฝ่ายแย่แทนนาย"

"
ชานซองฉันขอโทษ"

"
ฉัน...ไม่รู้สิ ก็แค่อยากให้นายรู้แค่นั้น"

"
อืม...งั้นฝันดีนะชานซอง"

"....
เช่นกันอีจุนโฮ"


ผมสะดุ้งตกใจตื่นเพราะเสียงกรีดร้องจากมือถือเครื่องเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะหนังสือข้างเตียง ดึกสงัดอย่างนี้ไม่ลืมตามองหน้าจอก็รู้ว่าสายเรียกเข้านั่นมาจากใคร และนั่นก็เป็นการสนทนาครั้งสุดท้ายระหว่างผมกับอีจุนโฮเมื่อช่วงกลางดึกอาทิตย์ก่อน

 



.

.

.

 

 


มือใหญ่เคาะประตูสองสามที ไม่ถึงอึดใจบานประตูไม้สีเบจก็เปิดออกโดยเจ้าของห้องตัวเล็กที่ยืนเม้มปากอิ่มแน่นเพื่อกั้นเสียงสะอื้นจนใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาเรียวเปียกชื้น สองแก้มขาวยังมีร่องรอยของคราบน้ำตาให้เห็นจางๆ จุนโฮถอยหลังเล็กน้อยเพื่อเว้นพื้นที่ให้ผมก้าวเท้าตามเข้ามา เมื่อบานประตูปิดสนิทลง น้ำตาที่คนตัวเล็กพยายามกักเก็บไว้ก็พังทลายออกมาอีกครั้งพร้อมเสียงสะอื้น จนร่างบางสั่นไหว

ร่างสูงดึงกระชากสองแขนเล็กยกขึ้นมา นัยน์ตาชานซองเบิกกว้าง เมื่อเห็นแขนขาวเต็มไปด้วยรอยข่วนเป็นแนวยาวแดงจนเลือดซึม มือหนาเลื่อนไปที่ต้นแขนเล็ก เพื่อตระคองร่างบางเข้ามากอดแนบกาย ฝามือใหญ่ลูบปลอบที่เรือนผมนิ่ม หัวทุยนั่นค่อยๆเอนซบลงบนไหล่กว้าง จนใบหน้าหวานบดเบียดแนบชิดแผ่นอกแกร่ง

เนิ่นนาน...จวบจนร่างบางนั้นหยุดสั่นลง เสียงสะอื้นไห้เริ่มขาดหาย มือเล็กยันตัวออกจากอกอุ่น ใบหน้าเรียวเงยขึ้นจ้องมองดวงตาสีนิลของร่างสูง ปากอิ่มคลียิ้มหวานน่ารักส่งให้ก่อนเอ่ยคำพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ก็ว่าจะไม่รบกวนนาย แต่ร้องไห้ทีไรแล้วมันหยุดเองไม่ได้ทุกที"

"จุนโฮ...ไหนเคยบอกว่าจะไม่ทำอีก"

"ทำยังไงน้ำตาก็ไม่หยุดไหล ... พยายามแล้ว แต่ทำไม่ได้ ไม่เคยได้สักที"

จุนโฮเป็นแบบนี้เสมอ ขี้เหงา ช่างอ้อน และเอาแต่ใจ พอเวลาร้องไห้เสียใจมักจะควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ รอยแผลได้เลือดบนแขนขาว เกิดจากการเอาเล็บจิกข่วนเพื่อให้ตัวเองมีสติ นี่คงพยายามอดกลั้นน้ำตาอย่างถึงที่สุดแล้วสินะ

กอด...เพียงอ้อมกอดปลอบโยนเป็นสิ่งสุดท้ายและสิ่งเดียวที่ทำให้น้ำตาอีจุนโฮหยุดไหลได้ ถ้าจุนโฮงอนให้รีบง้อ แล้วถ้าเมื่อใดที่จุนโฮเริ่มร้องไห้ ขอเพียงอย่าเดินหนี อย่าหันหลังให้ อย่าทำเป็นไม่สนใจ แค่เพียงเดินเข้าไปกอดร่างบางนั้นไว้ ต่อให้สะอื้นไห้รุนแรงแค่ไหน อีจุนโฮขอเพียงแค่กอด

.

 

.

 

.
และ...อ้อมกอดนั้นมันมักจะมาจาก....ฮวางชานซองคนนี้เสมอ

แล้วหัวใจฮวางชานซองคนนี้จะทนเป็นแค่อ้อมกอดอบอุ่นสำหรับอีจุนโฮได้อีกนานแค่ไหน!?!

แต่ถึงอย่างนั้นฮวางชานซองก็ยอม...ยอมทุกอย่างที่เป็นอีจุนโฮ

 

.

 

.

 

.

ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว?

 

 

 

 

 

 

END.

------------------------------------------------------------------------

 

กรี้ดดดดด อย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งงอน และอย่าเพิ่งด่ากันนะค่ะรีดเดอร์ 

มันแค่อารมณ์ชั่ววูบบบบบ   แบบว่าคันมือกับอารมณ์ป่วงๆ

คู่โปรดในใจคือ คุณวู  แต่ไหงชอบเขียนแต่ ชานโฮไม่รู้

รู้แต่จิ้นนนนน เวลาเห็นหน้าจุนโฮ เธอทำฉันคลั่งงงงงง อยากแกล้งงง

ใกล้แล้วค่ะ Dream 5 ที่เหลือ

 

ลุ้นๆๆๆ มาลุ้นด้วยกันเหอะนะ

อยากบอกแค่ว่า.....อ่านแล้วเม้นท์นะค่ะคนดี++++ มัวฟ~

Comment

Comment:

Tweet

อร๊าย .... จุดประการให้อยาก แล้วก็จากไป  ไรเตอร์ ทำมัยถึงทำกับชั้นได้  
น่าสงสานนูนอเนอะ มีอกกว้างของหมีเป็นที่ซับน้ำตา หนูก็มาเป็นแฟนอิหมีซะเลยเถอะ  สงสารทั้งสองคน ยังงัยก็ยังมีคนดูแล เวลาหนูทุกข์นะ  เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทันนะลูก  อ่านหลายรอบมากค่ะ  แต่ขอโทษเพิ่งเข้ามาเมนท์ สองคนนี้เค้าน่ารักอ่ะ ไปอ่านตอนต่อแระ ขอบคุณจ้า น้องแต้ว

#7 By akehomie12 (223.206.192.127) on 2013-08-29 16:01

-..- นี้มันละครชีวิต
กร๊ากกกกกกก แล้วไงเนี่ยจูโนอกหักเลยให้ฮวางเราดูแลหัวใจ
เลือกชานไปตั้งแต่แรก็จบแล้ว
ไม่เสียใจด้วยเนอะ -33-
ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ ^^~

#6 By noonchoco (103.7.57.18|110.171.76.67) on 2012-11-22 21:22

-..- นี้มันละครชีวิต
กร๊ากกกกกกก แล้วไงเนี่ยจูโนอกหักเลยให้ฮวางเราดูแลหัวใจ
เลือกชานไปตั้งแต่แรก็จบแล้ว
ไม่เสียใจด้วยเนอะ -33-
ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ ^^~

#5 By noonchoco (103.7.57.18|110.171.76.67) on 2012-11-22 21:22

สงสารชานซองอ่ะ TOT
แง๊ ๆ  ๆ   ๆ ๆ ~~~
ซึ้งเลยอ่ะ !!

#4 By T.Be PiKaJuN on 2012-05-27 00:56

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
นูนอออออ
ทำไมนู๋ซาดิสงี้อะคะลูก - -
แขนเป็นแผลหมดๆๆๆๆๆ
นู๋แค่ยังไม่รู้ใจตัวเองใช่มั๊ยคะ?
ชานซองอ่าาาา อย่าทิ้งนูนอนะ!
กอดนูนอไว้แน่นๆนะ T^T

#3 By jangpui (192.168.101.22, 183.89.56.135) on 2012-04-17 19:00

น้องโอเปลี่ยนใจมาเลือกอ้อมกอดที่อบอุ่นของน้องหมีดีกว่ามั๊ย

#2 By khundong (110.169.203.128) on 2012-03-25 22:49

สงสารชานซอง จุนโฮลูก เลิกกับแฟนแล้วมาเอาน้องชานดีกว่ามั้ย ถ้าอ้อมกอดชานจะอบอุ่นขนาดนั้นนะ

#1 By seennie (58.8.190.40) on 2012-03-25 00:27