[Fic] Villain (วายร้าย) 1 (KW,CNN,TS)

posted on 05 Apr 2012 19:00 by visaging in Villain

Title: Villain (วายร้าย) 1
Author: Snoww
Paring: 2PM khunwoo/ChanHo/TaecSu
Rate: PG

 

Snoww Talk : เขียนไปนั่งอมยิ้มไป จางอูยองมันร้ายมันน่ารัก

มันแสบ เรื่องนี้เหมือนสลับขั้วจากเรื่อง Dream  เพราะเรื่องนี้

คนน้องมันโคตรเอาแต่ใจ คนพี่ก็ยอม ยอม ยอม ตลอดเวลา

อ่านแล้วติชมได้เลยนะค่ะ จะได้นำไปปรับปรุงเรื่อยๆค่ะ

ฝากฟิคเรื่องที่ 2 ด้วยค่ะรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน^^

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------





คนแก้มป่องนั่งตักไอศครีมรสนุ่มเข้าปากพลางฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ผิดกับคนที่นั่งกอดอกยู่ปากฝั่งตรงข้าม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผลเมื่อเช้าเป็นยังไง

 


แพ้ไอ้เด็กแสบนี้ราบคาบ ลืมไปว่าไอ้เด็กนี่มันลูกพังพอนถึงได้กล้ามาลวงคองูเห่าตัวพ่ออย่างเขาถึงที่แถมเล่นทีเผลอเอาหมอนข้างกดคอจนหน้าคว่ำหายใจแทบไม่ออกเลยต้องขอยอมแพ้ ไม่งั้นตอนนี้นิชคุณคงกำลังนอนหลับสบายฝันหวานอยู่บนเตียงนุ่ม ไม่ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงจางอูยองจอมวายร้ายอย่างนี้


"คุณฮยอง~"


"จะเอาอะไรอีก"


"ขออีกถ้วยได้ไหมฮะ"


"เดี๋ยวไม่สบาย"


"น๊า~นะ คุณฮยองนะ"

 

ร่างสูงพยักหน้าสองสามที แล้วเบือนหน้าหนีออกไปนอกร้าน เวลาอ้อนก็น่ารักดีจนอดใจอ่อนให้ไม่ได้ทุกครั้ง แต่บทจะร้ายก็แสบเอาเรื่องจนสยองไปถึงทรวงเลยละ

 


เมื่อร่างสูงอนุญาติก็รีบลุกตรงรี่ปรี่ไปที่เคาน์เตอร์สั่งไอศครีมรสโปรดอย่างคล่องแคล้ว แถมพิเศษเพิ่มท๊อปปิ้งจนพูน เมื่อไอศครีมรสหวานถูกวางลงตรงหน้าก็ประคองถือถ้วยกลับมาที่โต๊ะแต่... ว่างเปล่า!

 



แทบจะปาถ้วยไอศครีมในมือทิ้ง เมื่อหันมาแล้วไร้เงาร่างสูงที่นั่งรอ เดินกลับมาวางถ้วยไอศครีมเย็นเฉียบลงบนโต๊ะก่อนทิ้งตัวลงนั่งก้มหน้า ดวงตาเรียวรื้นน้ำตาใสเมื่อรู้สึกว่ากำลังโดนปล่อยทิ้ง


ความรู้สึกอุ่นวาบที่ลำคอเมื่อผ้าผืนนุ่มสีแดงสดพาดพันลงมา พอเงยหน้าขึ้นก็เจอรอยยิ้มหวานจากคนที่คิดว่าหนีหาย ยิ่งทำให้น้ำตาที่กำลังเอ่อท้นไหลหยดลงอาบแก้มเนียน

 


"ร้องไห้ทำไมอูยอง อย่าบอกนะว่าจะกินอีกถ้วย ยังกินไม่หมดเลยนี่น่า" ยกนิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าคนตัวเล็ก พลางก้มมองไปที่ถ้วยไอศครีมบนโต๊ะที่ตั้งนิ่งทิ้งไว้


"ฮึก...ก็ ก็คุณฮยองไม่อยู่ที่โต๊ะ"


"ไปเอาผ้าพันคอที่รถมาให้ อากาศเย็นแถมยังกินไอศครีมเข้าไปเยอะอีก เกิดไม่สบายขึ้นมาจะทำยังไง"


"ฮึก คุณฮยอง"


"ไม่อยากลำบากต้องอดนอนคอยนั่งเฝ้าไข้เด็กดื้อ...อ๊ะ อะ " รีบคว้าถ้วยไอศครีมที่เริ่มละลายขึ้นมาเป็นตัวประกัน พร้อมพยักหน้ายียวนส่งไปให้เด็กแก้มป่อง ที่กำลังทำท่ากางมือเตรียมพุ่งเข้ามาขย่ำ


"ไม่กินแล้วก็ได้" พูดพลางสะบัดแก้มเปรอะน้ำตาหนี เพราะอีกเดี๋ยวคุณฮยองก็ต้องง้อ ยอมคืนไอศครีมให้อยู่ดี


"...."


แต่มันชักจะนานไปแล้วนะ ทำไมเงียบอยู่อีก ไม่ใช่ว่าคราวนี้ลุกหนีกันไปแล้วจริงๆ เมื่อฉุกคิดขึ้นได้จึงรีบหันหน้ากลับไปมอง

 


"อร่อยดีนะ แล้วดูสิ ท๊อปปิ้งเย๊อะเยอะ...อ้าม อ้ำ" นิชคุณตักไอศครีมเข้าปากโชว์ด้วยท่าทางชิวๆ แถมกินซะไวเกือบหมดถ้วยแล้วนะนั่นน่ะ

 


"คุณฮยอง!!!"

 

"ครับ~น้องอูยอง"




.

.

.


 


เรื่องสยองที่สองของวันนี้ เมื่อไอ้ตัววายร้ายจางอูยองโดนขัดใจคือ... แม่งแหกปากร้องไห้เป็นเด็กห้าขวบกลางร้าน จนลูกเด็กเล็กแดงหันมามองเขากันเป็นตาเดียว โน้นไอ้ตัวต้นเรื่องนั่งหลับหูหลับตาแหกปากร้องไม่มองมัน มามองเขาทำไมกันนนน เขาผิดใช่ไหมที่เอาไอศครีมมันมากิน แถมปฎิเสธไม่ได้ด้วยหลักฐานคาปากคามือ...โดนไปเต็มๆนิชคุณ


 



"สวยเนอะคุณฮยอง"

 



จุก!!!...จุกยิ่งกว่าโดนกระโดดทับหลังเมื่อเช้าอีก หมดกันเงินกงเงินเก็บ อยากเตะตัวเองนักถ้าทำได้ ทำใครร้องไห้ไม่ทำ มาทำไอ้วายร้ายแก้มป่องนี้ร้องไห้  แบงค์หมื่นวอนในกระเป๋าเลยกลายสภาพเป็นเสื้อแจ๊คเก็ตสีเหลืองแสบตาไปทันที


"อูยอง อ่า~"


"อะไรฮะคุณฮยอง"


"กลับได้ยังอะ ฮยองหิวข้าวเย็นแล้ว"


"กลับก็ได้ฮะ" พูดเสร็จก็เดินแถดๆ ตรงไปเปิดประตูรถแล้วเข้าไปนั่งหน้าแป้นรอ

 


นิชคุณก้าวเท้าตามไป แล้วเปิดประตูขึ้นนั่งประจำที่พลขับ คาดสายเบลท์สตาร์ทรถแล้วค่อยๆเหยียบคันเร่งเพื่อหมุนพวงมาลัยออก

 

 

เมื่อรถยนต์เคลื่อนตัวห่างยานช๊อปปิ้งมาได้สักพัก เด็กแก้มป่องที่นั่งชื่นชมเสื้อแจ๊คเก็ตตัวใหม่อยู่ก็เอ่ยขึ้นมา


"จริงสิคุณฮยอง แล้ววันนี้ใครจะทำข้าวเย็นให้กินละฮะ"


"อ้าว ก็ออมม่าอูยองไง"


"ออมม่าไม่อยู่นี่ฮะ"


"เฮ้ย!!! ไม่อยู่ได้ไง วันนี้วันเกิดอูยองไม่ใช่เหรอ"


"เปล่านี่ฮะ วันนี้วันเกิดฮาลาบอจีต่างหาก"



 


เอี้ยดดดด!!!!!!!!!!!!!

 




"โอ้ย!...คุณฮยองเบรคซะแรง"


"จาง..จาง อู ยอง มะ เมื่อ กี้ ว่าไงนะ"


"เรื่องไหนละฮะคุณฮยอง"





เมื่อเช้าไอ้เด็กแก้มป่องเปิดประตูห้องเข้ามา แล้วกระโดดทับแอ๊กลงมาจนหลังแทบหัก ระหว่างพลัดกันพลิกตัวไปมา แล้วเสียท่าโดนหมอนข้างกดหน้าคว่ำอยู่ หูมันก็ได้ยินแว่วๆว่า วันเกิด วันเกิด วันนี้ฮยองต้องพาไป อะไรสักอย่าง สรุปคือ?


"เมื่อเช้าก็บอกคุณฮยองแล้วนิฮะว่าวันนี้ออมม่ากับจุนฮวานูน่าไม่อยู่กลับไปอวยพรวันเกิดฮาลาบอจีที่ปูซาน แล้วฮยองก็สัญญาไว้เองว่าอาทิตย์นี้จะพามากินไอศครีม ถ้าทำคะแนนวิชาภาษาอังกฤษได้เกินครึ่ง"


"...."



"แล้วเมื่อเช้าก็เลยไปปลุกไงฮะ ว่าแต่ผมหิวแล้วนะฮยองจะขับรถไปต่อได้ยังเนี้ย"


 

 


ไหม๊ละ!!!!!!!!



โดนวายร้ายแก้มป่องเล่นเอาอีกยกแล้วนิชคุณณณณณณ



 


.

.

.




คอนโดหรูชั้นที่ 28 ใจกลางเมืองโซล


เปิดประตูเดินเข้าห้องมาด้วยสภาพไหล่ห่อคอตก ไม่เหลือมาดหนุ่มหล่อสุดเท่ห์ว่าที่นายแบบสักนิด ผิดกับคนตัวขาวแก้มป่องที่เดินตามหลังมา สองมือกอดถุงเสื้อแน่นเดินยิ้มแฉ่ง ตรงดิ่งไปนั่งแมะบนโซฟาหน้าจอทีวี



"คุณฮยองฮะ~"



"ยอม..."





ใจจริงอยากจะตะโกนว่าจะเอาอะไรอีกโว๊ยไอ้เด็กแก้มป่อง วันนี้ยังวุ่นวายไม่พอใช่ไหม ถ้าไม่ติดว่าแม่เขากับออมม่าไอ้แก้มป่องนี่ทำธุรกิจแบรนด์เสื้อผ้าร่วมหุ้นกัน จ้างให้เอาโคโยตี้มาเต้นยั่วคนอย่างนิชคุณก็ไม่ ไม่ ไม่ เอ้อ....ยอมตั้งแต่หน้าประตูแระ เพราะฉะนั้นตอนนี้จะเอาอะไรอีกกรูยอมมมมม


"ผมหิวข้าวแต่จะไปอาบน้ำที่ห้องก่อน"  ลุกขึ้นพูดจบก็เดินเปิดประตูออกจากห้องไป ทิ้งให้ร่างสูงยืนมึน

 

 

ขณะที่ร่างสูงกำลังจะทิ้งตัวลงนั่งพักให้หายเหนื่อย ก้นยังไม่ทันจะแตะโดนโซฟาดี เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นอีกรอบ

"อ้อ!!!..ลืมไปแทคฮยองยังไม่กลับงั้น...กับข้าวฝีมือคุณฮยองไม่เอานะฮะ ไม่ได้เรื่อง...ผมจะกินไก่ทอด ไม่งั้นไม่ช่วยแปลเอกสารให้ด้วย"


นิชคุณทำได้เพียงหันไปยิ้มแห้งๆให้ก่อนไอ้ตัววายร้ายจะผลุบหายไปอีกรอบ หันกลับมายกหูโทรศัพท์กดหมายเลขร้านอาหารร้านโปรด พลางกลืนน้ำลายลงลำคออย่างฝืดๆระหว่างรอสาย



.

.

.

 

 



หลังจากเรียนจบที่อเมริกานิชคุณก็ย้ายมาช่วยแม่ดูธุรกิจแบรนด์เสื้อผ้าที่ลงทุนร่วมกับออมม่าของอูยองที่กรุงโซล แล้วก็เช่าคอนโดอยู่ห้องตรงข้ามครอบครัวไอ้แก้มป่องนี่ ตอนที่มาอยู่ใหม่ๆ ถ้าไม่ได้จางอูยองช่วย ชีวิตเขาคงไม่ง่ายอย่างทุกวันนี้ แต่ตอนนี้อยากเปลี่ยนเป็นยุ่งเหยิงอย่างทุกวันนี้มากกว่า

 

 


ตอนนั้นภาษาเกาหลีนิชคุณรู้แค่งูๆปลาๆก็ได้ไอ้เด็กแก้มป่องนี้ช่วยสอนแลกกับการช่วยติวภาษาอังกฤษที่เขาถนัด งานพิมพ์เอกสารต่างๆก็ได้จางอูยองช่วยอีกเหมือนกัน โดยให้เหตุว่าถ้าฮยองดูเอกสารผิดพลาดแล้วออมม่ามันเกิดขาดทุนขึ้นมาจะทำไง (ดูมันงก) อย่างที่บอกว่าเวลาน้องมันทำตัวดีๆน่ะโคตรน่ารักเลย แต่เวลาจะดื้อจะร้ายขึ้นมาแทบอยากจะเก็บกระเป๋าหนีกลับประเทศไทย

 

 


ตอนนี้แบรนด์ธุรกิจเสื้อผ้ากำลังติดตลาดและไปด้วยสวย และคอแลตชั่นใหม่ที่กำลังจะออกนี้นิชคุณก็เป็นคนออกแบบเองรวมถึงถ่ายแบบขึ้นปกเองอีกด้วยลืมไปได้ไอ้เหยินอ๊กแทคยอนเพื่อนเก่าสมัยเรียนที่อเมริกามาช่วยเป็นนายแบบด้วยอีกคน  แต่วันนี้หายหัวไปตั้งแต่เช้าป่านนี้ยังไม่กลับ เลยเหลือเขากับไอ้เด็กแก้มป่องอยู่ห้องสองคนตอนนี้



"คุณฮยอง~"

เสียงเรียกยานๆ ดังขึ้นข้างหลังร่างสูงที่กำลังนั่งสนใจกับตัวเลขบนหน้าจอคอมพิวเตอร์



"อื้มม" ส่งเสียงตอบรับในลำคอสั้นๆ โดยที่สายตายังคงจดจ่ออยู่กับตัวเลขข้างหน้า



"ง่วงนอนแล้วฮะ"



"ก็ไปนอนก่อน"

 

 

 

.

.

.

 

 

 


เสียงกดรหัสผ่านหน้าประตูห้องดังขึ้น  ก่อนคนตัวโตผิวเข้มจะปรากฎกายเดินเซเข้ามาพร้อมกลิ่นแฮกฮอล์ลอยฟุ้งตามตัว


 

 

 

โครม!!!

 

 

 


เสียงเหมือนอะไรหนักๆร่วงกระทบพื้น นิชคุณบิดตัวไล่ความปวดเหมื่อยเมื่อนั่งหน้าคอมฯท่าเดิมนานๆ ก่อนลุกขึ้นเดินออกไปยังห้องนั่งเล่นที่คาดว่าน่าจะเป็นที่มาของเสียง

 

 

"ไอ้แทค!!!"


 

ภาพที่เห็นคืออ๊กแทคยอนนอนคว่ำหน้าบนพื้นโดยมีไอ้เด็กแก้มป่องนอนอยู่ใต้ร่างยักษ์นั่น นิชคุณรีบปราดเข้าไปดึงตัวเพื่อนผิวเข้มออกจากร่างบาง แต่ดูเหมือนคนแก้มป่องจะนอนหลับสนิทจนไม่รู้เรื่องและรู้สึกถึงแรงกดทับบนตัวสักนิด

 

 


ช้อนแขนอุ้มร่างบางออกมาจากคนตัวใหญ่ได้ก็พาตรงดิ่งเข้าห้องนอน โดยไม่สนใจเพื่อนผิวเข้มที่นอนกลิ้งแผ่หราบนพื้นเย็นเฉียบ

 


วางร่างบางบนเตียงนุ่ม ก่อนห่มผ้าให้จนถึงอก คนแก้มป่องขยับตัวเล็กน้อยก่อนพลิกตัวหันมา แล้วตวัดแขนเล็กยกขึ้นคว้าคอร่างสูงไว้ทั้งๆที่ยังหลับตา

 


"อื้อ~คุณฮยอง" พึมพำเรียกชื่อคนพี่เบาๆ ก่อนนิ่งเงียบ ร่างสูงโน้มใบหน้าลงไปใกล้เพื่อคอยฟังว่าร่างบางจะพูดบ่นอะไรต่อ กลับมีแต่เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอที่บอกให้รู้ว่ากำลังหลับสนิทอยู่ในห้วงนิทรา


 


นิชคุณยกมือเรียวขึ้นเกลี่ยผมที่ปกลงมาบนใบหน้าขาว ปกติเวลาออมม่าเด็กแก้มป่องไม่อยู่ เขาก็จะคอยรับหน้าที่ดูแลน้องให้ เพราะอูยองไม่ชอบอยู่ห้องคนเดียว และจะต้องขอมานอนค้างกับเขาทุกครั้ง เมื่อช่วงหัวค่ำเดินมาบอกว่าง่วงก็นึกว่าจะไปนอนก่อน แต่วันนี้ดันกลับไปนอนหลับอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น จนแทคยอนมันเดินสะดุดล้มคว่ำหน้าลงไปทับ

 


นั่งมองใบหน้าคนตัวเล็กแล้วอดอมยิ้มให้กับตัวเองไม่ได้ อีกไม่นานเด็กแก้มป่องก็จะเข้ามหาลัยแล้ว แต่ยังชอบอ้อน ชอบงอแง เหมือนเด็กๆไม่เปลี่ยน สามปีก่อนที่นิชคุณเคยเจอเป็นอย่างไร ทุกวันนี้จางอูยองก็ไม่เคยเปลี่ยน จะเปลี่ยนก็แค่ทำไมรู้สึกว่าไอ้เด็กแก้มป่องนี่น่ารักขึ้นทุกวัน พอๆกับความวายร้ายที่เพิ่มขึ้นทุกทีด้วย

 

 


"ไอ้วายร้ายแก้มป่อง" กัดฟันพูดเบาๆ พร้อมอดที่จะยิกแก้มนิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยวไม่ได้


 


.

.

.

 

 

 


"คุณฮยองไม่เอาแบบนี้"



"ก็มันทำได้แค่นี้ จะให้ทำไง"



"ไม่เอาแบบนี้...อ๊ะ! แทคฮยองฮะตื่นแล้วเหรอ"

 


ร่างบางลุกออกจากเก้าอี้ วิ่งแก้มป่องเข้าไปกอดแขนคนตัวใหญ่ที่เดินหัวยุ่ง เปิดปากหาวออกมาจากห้องนอน จนร่างสูงที่ยืนถือกระทะกับตะหลิวในมือมองตามด้วยสายตาค้อนๆ


"อ้าวอูยอง เมื่อคืนนอนนี้เหรอเรา" แทคยอนพูดพร้อมยกมือขึ้นขยี้ผมนิ่มของร่างบางเล่น


"ออมม่าไปปูซานฮะ ...แทคฮยองทอดไข่ให้หน่อยสิฮะ"



"ไอ้คุณทอดให้อยู่ไม่ใช่เหรอนั่นไง" แทคยอนมองลงไปในจานบนโต๊ะทานข้าวที่มีไข่ดาวทอดเสร็จแล้วสี่ห้าฟองอยู่ในนั้น



"ไม่เอาแบบนี้ ดูสิบางฟองก็เกรียมไป บางฟองไข่แดงก็สุข บางฟอง..."



"แทค! นายมาทอดไข่แทนฉันที ฉันจะไปอาบน้ำ" พูดจบก็วางกระทะกับตะหลิวลงบนเตา แล้วเดินหนีหายเข้าห้องไปทันที

 



แทคยอนแอบยิ้มโดยที่ร่างสูงที่เดินหน้ามุ่ยเข้าห้องไปไม่รู้ และเด็กแก้มป่องก็ไม่ทันสังเกตเห็น ถึงปฎิกิริยาของคนพี่ที่เดินหนีหายเข้าห้องไป คงมีแต่เขาคนเดียวที่เห็นและรู้ดีว่าสองพี่น้องต่างสายเลือดต่างเชื้อชาติสองคนนี้มีอะไรที่เริ่มแปลกขึ้นทุกที

 

 

.

 

.

 

หงุดหงิด หงุดหงิด นิชคุณไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องหงุดหงิดเวลาเห็นไอ้เด็กแก้มป่องนั่นไปอ้อน หรือเห็นคนอื่นสำคัญกว่าเขา หรือเพราะเมื่อคืนคงนอนไม่พอ ก็กว่าจะหลับได้เด็กแก้มป่องนั่นนอนดิ้นฟาดแขนฟาดขาใส่ สุดท้ายก็ต้องรวบตัวเข้ามานอนกอดไว้ถึงได้นอนหลับอย่างสงบลงได้ แล้วนี่อุตสาห์ตื่นเช้ามาทอดไข่ให้ก็ไม่ถูกใจ ใช่สิเวลาแทคฮยองอยู่ คุณฮยองแทบไม่สำคัญเลยสินะ เออ...ถ้าคราวหน้าออมม่าไม่อยู่อย่ามาร้องหาขอนอนกับคุณฮยองละกัน คนหล่อจะเชิดใส่



.


.


.

 


นิ้วเรียวจิ้มลงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ก่อนลุกขึ้นกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ

"ติดแล้วฮะออมม่า นูน่า...วู้ จางอูยองสอบติดคณะในฝันแล้ว อาทิตย์หน้าต้องไปรายงานตัวด้วยฮะ"



"แล้ววันรายงานตัวจะไปยังไงละลูก" คุณนายจางขยับตัวเว้นที่นั่งบนโซฟาให้ลูกชายที่เดินหน้าหง่อยเข้ามาหานั่งลงข้างๆ อย่างกำลังรู้ชะตากรรมของตัวเอง


"พี่กับออมม่าต้องไปดูงานผ้าที่บาหลี"


"คุณฮยอง~" ยกแขนกอดรอบเอวผู้เป็นแม่ไว้ ส่วนปากก็เอ่ยเรียกชื่อคนที่ไม่ได้นั่งอยู่ในห้องตอนนี้

.



.


.

 


"ฮัดชิ้ววว!!!" ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวสีเข้ม กำลังยืนแอ๊คท่าถ่ายแบบเสื้อผ้าในสตูดิโอจู่ๆก็จามออกมาสียงดัง



"น้องคุณเป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ" เสียงทีมงานสาวเอ่ยถาม เมื่อเห็นนายแบบหนุ่มจามจนหน้าแดงก่ำ



"ไม่เป็นไรครับนูน่า...ถ่ายต่อเลยขอโทษด้วยนะครับ"



"โอเคค่ะ ช่างกล้องพร้อม ช่างไฟดูแสงด้วยค่ะ" หันไปสั่งให้ทุกคนพร้อมประจำตำแหน่งของตัวเอง

 

 

 

 

นิชคุณยืนแอ๊คท่าให้ช่างกล้องถ่ายรูปต่ออีกหลายภาพ จวบจนงานเสร็จสิ้นลง ถึงได้เดินมาที่กองสัมภาระของตัวเองที่อยู่บนโต๊ะ หยิบโทรศัพท์เครื่องบางสีดำขึ้นมาดูสายไม่รับก่อนกดโทรออก

 



"ครับ...ได้ครับ ผมจะดูน้องให้เองครับ"

 


ตอนนี้ร่างสูงรู้แล้วว่าเมื่อกี้สาเหตุการจามมาจากอะไร!?!


 

 

 

 

TBC.

------------------------------------------------------------------------

 

 

สุดท้ายรักรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนเลยค่ะ ^^

เหมือนเดิมค่ะ อ่านแล้วคอมเม้นท์นะค่ะคนดี+++

 

Comment

Comment:

Tweet

สนุกจังเลยค่ะ ><

#23 By melody (125.26.76.235|125.26.76.235) on 2014-12-01 10:56

หวงละสิ อิอิ

#22 By anty LOVE taec Two on 2014-11-29 16:04

แค่นี้ก็หึงหวง พี่แทคเค้าเอ็นดูเด็กน้อยแบบน้องชายคะ มีสื่อสารกันด้วย เวลาคนหนึ่งบ่นถึง
คริคริ เมื่อไหร่พี่คุณจะปราบเด็กดื้อได้น๊าาา question

#21 By Anny OK (171.99.72.8|171.99.72.8) on 2014-03-14 18:11

ดื้อซน ไม่ทนนนนนน น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จางอูยองอ้อนทั้งทีไม่มีใครทน นั่นๆๆ พี่แทคชงเลยๆๆ

#20 By Myoungho on 2014-01-07 20:12

ขอบอกว่า อิน้องแก้มน่ารักมากตอนนี้  จอมวายร้ายจริงๆ อ้อนพี่อย่างเก่ง  แถมร้ายไม่ใช่เล่น  เรื่องนี้พลิกมากค่ะ ปกติคนพี่จะเจ้าเล่ห์กะน้องนะ  แต่เรื่องนี้อิแก้มน่ารักได้อีก  แล้วจริงๆ ก็คงจะเป็นอย่างนั้น คือ พี่ยอมตามใจทุกอย่าง  
เด็กกะลังเริ่มโตแล้ว  เตรียมเข้ามหาลัยแล้ว  แต่น้องยังงอแง ยังอ้อนพี่อยู่เลย  อพท.ยังสังเกตุเห็นเลยว่าเพื่อนทำตัวแปลก กับน้อง เด็กมันน่ารักอะนะ แล้วไปมหาลัย อิพี่มิหวงแย่เลยเหรอเนี่ย

#19 By akehomie12 (223.206.192.127) on 2013-08-29 16:30

เด็กด้งมันฤทธิ์เยอะเหลือเกินนนนน
โคตรแห่งความดื้อเลย  ไม่ได้อะไรดั่งใจก็ร้องไห้
น่ารักอ่ะ  เอาเด็กด้งห่อกลับบ้านให้เค้าที  อยากได้ๆ
พี่คุณดูแลเด็กด้งให้ดีๆนะ cry

#18 By kw (103.7.57.18|14.207.26.204) on 2013-06-25 00:13

น่ารักจังเลย อะไรๆก็คุณฮยอง

#17 By travelsweet on 2013-05-26 00:41

เด็กด้งดื้อได้น่าหมั่นเขี้ยวมากอะ
มันต้องจับฟัดอะแบบนี้ จับน้องฟัดเลยนะคุณนะ
แหมน้องอ้อนคนอื่นนี่งอนนะ งอนนะ คึคึ

#16 By Juiilann (103.7.57.18|223.205.69.141) on 2013-04-29 15:04

น่ารักมากเลยอ่าาาาาาาาา อูด้งขี้อ้อนเนาะพี่คุณก็จิตถึงกันตลอดมีจงมีจาม แต่สามคู่นี้เขาชอบหมดเลยง่าาาา ยิ่งตอนนี้เขาอยากอ่าแทคซูด้วย เจอปุ๊ปก็เย้

#15 By gi (103.7.57.18|124.122.27.68) on 2012-10-12 01:07

จางอูยอง เด็กมาก ร้ายมากด้วย อิอิ

เด็กน้อยเอ๊ย!

อยากรุ้จริงๆว่าถ้าคุณฮยองไม่ตามใจ น้องมันจะเป็นยังไง 55+

#14 By realkw (27.55.7.251) on 2012-04-18 22:18

โอ้ว มาไล่อ่านฟิคของ Snoww ต่อ~

เด็กอูยองนี่เป็นวายร้ายน่ารักจริงๆเลย แถมเจ้าเล่ห์อีกตังหาก ยิ่งอ่านยิ่งหมัี่นเขี้ยว น่ารักน่าาหยิกจริงๆเลย >___<

แถมยังออดอ้อนเค้าไปทั่วอีกก

คุนนี่จะทำใจแข็งแต่ก็ทำได้ไม่นาน เพราะน้องมันน่ารักสินนะ คริๆ
ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆนะคะ และขอบคุณที่แอบไปแวะเวียน บล็อกโบว์น้าาาา่ เรื่องต้องติชมเรามาาร่วมด้วยช่วยกันน้า สู้ๆ surprised smile

#13 By bonussen on 2012-04-18 00:16

น้องอูยองน่ารักกกกกขี้อ้อนเอาแต่ใจ ดื้อ อ้อนคุณฮยองเข้าไปอ้อนเข้าไป ฮึ้มมน่ารักไม่ทนนนคู่นี้

#12 By khunwoo only (125.25.189.210) on 2012-04-17 19:56

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
น้องยองงงงงง
โมเอ้ไปไหนคะลูกกกก!
รู้ใช่มั๊ยว่าพี่เค้ายอมหน่ะถึงได้อ้อนขนาดนี้ๆๆๆๆๆ
แอร๊ยๆๆๆ
พี่คุณก็นะ อย่าน้อยใจน้องไปนะๆๆๆๆ
ยังไงคุณฮยองก็ที่ 1 เสมอ คิคิ

#11 By jangpui (192.168.101.22, 183.89.56.135) on 2012-04-17 17:24

วายร้ายสมกับชื่อเรื่องจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่นะต่อจะให้ร้ายยังไงคุณฮยอง ก็ยอมตั้งแต่ที่ได้ยินเสียงแล้วแหละ *ตบบ่าคุณฮยอง

อานะใช่ว่าไอเจ้าตัววายร้ายจะไม่รู้สึกอะไรกับคุณฮยองนะมีความรู้สึกว่า ถ้านอกเหนือจากแม่แล้วก็พี่ ก็จะมีคุณฮยองนีแหละที่มีอยู่ในความู้สึกตลอด

อืม...ส่วนเพื่อนรักนายอ๊คแทค ก๊ากกกเข้าใจความรู้สึกของทั้งคู่สินะ ถ้ามองจากสายตาของเพื่นรักน่ะ

ขอบคุณไรท์เตอร์นะคะ อิน้องมันน่าหยิกมากๆเลย ><

#10 By Yuksho (223.206.170.66) on 2012-04-16 13:42

ว๊ายย อูยองงี่ๆๆๆๆๆ

โคตรรรรรรรรจะเอาแต่ใจเป็นเด็กกกกกเล้ยยยยยยย

คุณฮยองก็ตามใจ เพราะแพ้ลูกอ้อน แพ้ความน่ารัก ฮิๆ

ไรท์เตอร์เขียนน้องได้โมเอ้ม๊ากกก คือ เกือบจะว่าน้องว่าเอาแต่ใจเกินไป แต่รีดเดอร์เองนึกหน้าน้องตอนแก้มป่องน่ารักก็แบบ เออ ยอมๆไปเห๊อะ!อิพี่คุณเอ้ยย กรั่กๆๆ

อร้ายย ไรท์เตอร์ตอนหน้าเอาให้พี่คุณหึงจนระเบิดเลยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ จะรอตอนต่อไปน๊า confused smile

#9 By LeeLaYa on 2012-04-12 15:20

ใครอยากทวงฟิค ทวิตมาได้นะค่ะ
@Taew_wanee

#8 By Snoww on 2012-04-10 20:49

มาโหยหวนในเม้นท์ตัวเอง อิอื

part2 เด็กมันดื้อ มันงอนที่พี่เหวี่ยงใส่
เลยโดนอีพี่อุ้มซะตัวลอยยยยยยยยย
กรี้ดดดดดด #กัดมือตัวเอง

#7 By Snoww on 2012-04-10 20:48

จางอูยองเอาแต่ใจจริงๆ สงสารพี่คุณ แถมยังทำร้ายน้ำใจพี่คุณเรื่องทอดไข่อีก แหม มันน่าให้คุณควงสาวซักคนมาประชด ดูซิเจ้าเด็กด้งมันจะทำยังไง

#6 By Joy (183.88.85.233) on 2012-04-09 08:51

น่ารักเนอะ น่ารักน่าจับมาหอมมมมม

จับมากอดดดดดด ยิ่งเวลาพองแก้มป่องๆ

น่ารักมากกกกกกกก

อูยองมันใช้ความโมเอ้ ปล่อยแสงใส่คุณฮยอง

ซะจนสุดหล่อแพ้วายร้ายแก้มป่องราบคาบบบบ

#5 By Snoww on 2012-04-08 15:58

เด็กด้งน่ารักยังไงพี่คุณก็ยอมอยู่แล้ว

#4 By cat (118.174.87.122) on 2012-04-06 23:41

เด็กมันดื้อ เด็กมันแสบ เด็กมันซน ซะจริงๆ ทำเอาคุณฮยองหัวปั่น

แต่ก็นะเด็กน่ารักทำไรก็ไม่ผิด 555++

ไปอ้อนแทคฮยองให้คุณฮยองเค้าหงุดหงิดหัวใจ

จะรู้ตัวมั๊ยอูด้ง หืม.. พี่เค้าหวงหนูอ่ะ อิอิ

#3 By khundong (115.87.64.50) on 2012-04-06 12:09

น้องน้อย น่ารักที่สุด แยบบนี้ไงคุณฮยองถึงแพ้ราบคาบ

ขอบคุณไรเตอร์ ที่เขียนอูยองงี่ ได้น่ารัก น่าฟัดขนาดนี้

#2 By milkhottest on 2012-04-06 08:59

จางอูยองน่ารักมากกกกก น้องทำอะไรก็น่ารัก ขนาดร้องไห้งอแงจะกินไอติมยังน่ารักเลย นิชคุณอิจฉาแทคละสิ แอบคิดอะไรก็น้องใช่มั้ยละ สนุกๆๆๆๆชอบๆๆๆๆ

ขอบคุณคะ

#1 By seennie (58.8.45.151) on 2012-04-06 00:01