[Fic] Villain (วายร้าย) 3 (KW,CNN,TS)

posted on 16 Apr 2012 09:55 by visaging in Villain

 

Title: Villain (วายร้าย) 3 Part 100%
Author: Snoww
Paring: 2PM - KhunWoo/ChanHo/TaecSu
Rate: PG13-NC17


Snoww Talk : เอามาลงให้ก่อน 70% ยั่วน้ำลายรีดเดอร์ตามเคย

สักวันไรท์ฯว่า คงโดนรีดเดอร์ เอารองเท้าฟาดดดด แน่ 5555555+

(เพราะประมาณว่าอีนี่จะลงให้ครบก็ไม่ครบ ต้องเสียเวลาเปิดอ่าน

หลายๆ รอบ ) แบบว่าช่วงนี้งานยุ่ง (อีกแระ) เลยกลัวไม่มีเวลา

พอเสร็จก่อนก็เลยรีบเอามาให้อ่านกันก่อน (ข้อแก้ตัวสินะ)

Twitter ไรเตอร์ @Taew_wanee  ฟอลโล่มาได้นะค่ะ ^^

อัพเดทข่าวคราวเกี่ยวกับ Fic + เรื่องส่วนตัวในนั้นแหละค่ะ

พล่ามมาเยอะแล้ว ขอบคุณนะค่ะ ทุกคน ทุกคอมเม้นท์ ทุกแรงใจ

ที่คอยติดตามอ่านผลงานกัน จะเขียนฟิคสนุกๆ ออกมาให้อ่านกันเรื่อยๆค่ะ

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------

 




ฟองสบู่สีขาวลอยฟ่องรายรอบร่างบางที่นั่งนิ่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ เรือนผมนุ่มเปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำเกาะพราว ขอบตาเรียวแดงช้ำ สองแขนที่โอบกอดตัวเองอยู่จะค่อยๆคลายออก มือเล็กเลื่อนลูบถูตามเรียวแขนและลำคอคอขาวอย่างบ้าคลั่งเหมือนต้องการจะลบร่องรอยคราบคาวที่ติดอยู่ตามผิวกายทิ้งออกให้หมด ขบกัดฟันลงบนริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริกเพราะแรงสะอื้น ก่อนจะค่อยๆเม้มเรียวปากปิดแน่นสนิทเหมือนต้องการจะเก็บกั้นเสียงร่ำไห้ไม่ให้หลุดเล็ดรอดออกมา


ออกแรงขัดถูตามผิวกายตัวเองจนขึ้นรอยแดงแสบ ร่างบางค่อยๆเอนหลังพิงขอบอ่างเพื่อหวังให้ความอุ่นของมวลน้ำที่แช่อยู่ช่วยผ่อนคลายความเจ็บปวดและหนาวเหน็บที่กำลังแล่นริ้วเกาะกินไปทั่วร่าง


"ถึงนายจะอาบน้ำอีกสักกี่รอบ ถูร่างกายนายอีกสักกี่หน ...ก็ไม่มีประโยชน์หรอกอีจุนโฮ" ร่างสูงในชุดเสื้อคลุมยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องน้ำ จ้องมองร่างบางด้วยสายตาเย้ยยัน ก่อนจะค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปใกล้


ชานซองทิ้งตัวลงนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำก่อนโน้มตัวลงกระซิบชิดริมหู "จำไว้ว่านายเป็นของฉัน"



"ฉันเกลียดนายชานซอง!!!" จุนโฮระเบิดโทสะใส่ร่างสูง เมื่อไม่มีหนทางที่จะสามารถตอบโต้กลับไปได้ นอกจากคำพูดที่แสดงออกว่าเขาไม่เต็มใจที่จะต้องเป็นของๆใคร ผู้ชายคนนี้กำลังดูถูกทำเหมือนเขาเป็นแค่สิ่งของ ที่อยากจะทำอะไรกับเขาก็ได้


"เกลียดฉันเยอะๆ เกลียดฉันให้มากๆ เพราะแค่นี้มันยังน้อยเกินไป"


"..." ร่างบางตวัดสายตากลับมามองด้วยแววตาเครียดแค้นชิงชัง แต่กลับทำให้ร่างสูงรู้สึกชอบใจกับสายตาแบบนั้น


"ทำหน้าแบบนี้ ...เห็นทีฉันต้องเตือนความจำให้นายซะหน่อย"


มือหน้าจับเข้าที่ปลายคางมนก่อนค่อยๆกดริมฝีปากลงไปกับเรียวปากอิ่ม บดจูบบนกลีบปากสีสดหนักหน่วงจนไม่กลัวว่าริมฝีปากของร่างบางจะแดงช้ำจนแทบปริแตก นิ้วเรียวไล้ตามลำคอขาวก่อนเปลี่ยนเป็นใช้สองมือจับเข้าที่หัวไหล่ร่างบาง แล้วออกแรงบีบจนจุนโฮส่งเสียงร้องอื้ออึงในลำคอด้วยความเจ็บปวด


ชานซองละริมฝีปากออกแล้วกระซิบบอก "ว่าหน้าแบบนี้ฉันถือว่ายั่วยวนกันชัดๆ...แล้วตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากเปียก"  ก่อนออกแรงฉุดร่างบางให้ลุกขึ้นยืนจากอ่างแล้วใช้แขนช้อนอุ้มพาออกจากห้องน้ำ




มือเล็กจิกกำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อช่องทางด้านหลังโดนความเป็นชายของร่างสูงเสียดสี จนความเจ็บปวดปกคลุมไปทั่วร่าง เปลือกตาบางปิดสนิทเหมือนไม่ต้องการมองเห็นภาพตรงหน้า ถ้าเป็นไปได้เขาอยากกลายเป็นคนหูหนวกตาบอด จะได้ไม่ต้องทนเห็นสีหน้าแววตาระคนสุขสมเพียงไรยามร่างสูงเคลื่อนไหวขยับร่างกายเข้าออกอยู่ด้านบน อีกทั้งเสียงครางทุ้มต่ำดังกระเส่าที่ได้ยินแล้วพาให้รู้สึกอดสูจนหยาดน้ำตาไหลหยดลงอาบแก้มนวล


"อ๊า..."

 


"ฮึก.."



ปล่อยเสียงสะอื้นไห้ออกมาอย่างไม่อาย เมื่อรู้สึกเกินจะทานทนกับสิ่งที่โดนกระทำย่ำยี อีจุนโฮไม่เข้าใจว่าไปทำอะไรให้ชานซองเคืองโกรธ จนต้องมาตามราวีกันขนาดนี้ เกลียดเขามากเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ในเมื่อเกลียดแล้วทำไมยังตามมาใกล้ ตามมาตอแย เอาตัวมาผูกพันข้องเกี่ยวกันทำไมอีก


ร่างสูงชะงักเมื่อร่างบางร่ำไห้จนตัวโยน น้ำตาใสไหลเป็นสายจนใบหน้าหวานเปียกปอน มือหนาประคองใบหน้าเล็กไว้ก่อนจะเช็ดหยาดน้ำตาบนแก้มขาวแผ่วเบา ใบหน้าคมจะเลื่อนลงจุมพิตปลอบบนหน้าผากและเปลือกตาบาง



"เจ็บเหรอ" ชานซองเอ่ยเสียงนุ่ม แววตาที่ทอดมองเปลี่ยนไป น้ำตาเป็นสิ่งที่ชานซองไม่ชอบใจนัก เพราะมันมักทำให้หัวใจเขาสั่นรัว



จุนโฮปรือตามองคนบนร่างด้วยความไม่เข้าใจ ซาตานร้ายที่ทารุณใจเขาอย่างร้ายกาจ เอาแต่ใจให้เขาเจ็บสารพัดหายไปไหน  จู่ๆกลับมาทำอ่อนโยนให้ใจหายจนหวั่นไหวทำไม


นิ้วเรียวลูบไล้ข้างพวงแก้มเนียน ก่อนที่ริมฝีปากยักจะตามลงมาจูบซับคราบน้ำตาไปทั่วดวงหน้าหวาน ใบหน้าคมค่อยๆเคลื่อนลงมาซุกไซ้กลิ่นหอมตรงซอกคอขาว พาให้สติร่างบางล่องลอยวาบหวิว

 



"อ๊ะ.."

 


ลิ้นร้อนตวัดโลมเลียบนยอดอกขาว ก่อนดูดเม้มเพิ่มรอยรักสีกุหลาบบนแผ่นอกบาง จุนโฮเผยออ้าปากส่งเสียงครางเครือกระเส่า ร่างสูงค่อยๆขยับดันส่วนแข็งเข้าออกในร่างบางอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้กลับนุ่มนวลไม่เร่งเร้ารุนแรงเหมือนคราวแรก ร่างบางบิดกายไปมาเมื่อความรู้สึกซ่านเสียวเข้าแทนที่ความเจ็บปวด



"อื้อ ...อ๊า"


"จุนโฮ..."


"ไม่ ไม่ไหว  อ๊ะ ชะ ชานซอง"

 


มือหนาลูบไล้เรียวขาลื่นก่อนเลื่อนจับบีบสะโพกมนแล้วดันกายเข้าไปจนสุด ร่างบางกระตุกเกร็งก่อนหอบหายใจสะท้านเมื่อความซ่านเสียววูบไหวลงไปถึงท้องน้อยพาให้ปลอดปล่อยออก ก่อนที่ร่างสูงจะขยับแกนกลางเข้าออกในช่องทางรักอีกครั้งจึงปลอดปล่อยความต้องการเข้าไปในร่างบางจนหมดสิ้น


เมื่อความต้องการถูกปลดปล่อยออก ชานซองรีบผละกายออกจากร่างบาง ก่อนก้าวลงจากเตียงหยิบเสื้อคลุมที่พื้นขึ้นมาสวม หันไปมองร่างบางที่นอนหายใจหอบบนเตียงด้วยสายตาเย็นชาแบบเดิม

 

"ฉันชอบจังเวลานายร้องครวญครางเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงแบบนั้น" อย่าลืมฮวางชานซอง อย่าลืมความแค้น ยังหรอกแค่นี้ยังทรมาณไม่สาสม ยังน้อยนักกับความทุกข์ที่นายได้รับ เสียงจิตใต้สำนึกดังก้องย้ำเตือนร่างสูงในโสตประสาท


"ถ้านายอยากกลับก็เชิญ ฉันอิ่มแล้วละอีจุนโฮ" เอ่ยคำพูดไม่ใยดีเย้ยยันทิ้งท้ายให้ร่างบางเจ็บปวด ก่อนเดินหายเข้าห้องน้ำไป

 

 


"ชานซอง...ฉันเกลียดนาย!!!"





.

.

.






ความรู้สึกที่มีแต่เครื่องหมายคำถาม???



เงาจางๆ ที่กั้นระหว่างเราสองคน...






นิชคุณไม่เข้าใจว่าทำไมนับวันถึงเริ่มเป็นคนทำอะไรไม่มีเหตุผล ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้พูดแบบนั้นออกไป ไม่เคยจะเข้าใจตัวเองสักครั้งถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับไอ้เด็กแก้มป่องว่าสิ่งที่ทำลงไปเพราะอะไร?

ไม่เคยหยุดคิด ยั้งคิด เรียกว่าทำลงไปตามใจตัวเองได้ไหมนะ...???




อูยอง