[Fic] Villain (วายร้าย) 4 (KW,CNN,TS)

posted on 22 Apr 2012 20:12 by visaging in Villain

Title: Villain (วายร้าย)  4 Part 100%
Author: Snoww
Paring: 2PM - KhunWoo/ChanHo/TaecSu
Rate: PG13-NC17

 


note:ลงครบแล้วนะค่ะ รีดเดอร์ที่รัก 25-4-2012

Snoww Talk: ลงก่อน 40% นะค่ะอย่างเพิ่งเบื่อกันน๊า รีดเดอร์ที่รัก

เนื่องจากพรุ่งนี้มีประชุม เดี๋ยวไม่มีเวลาว่างมาลงให้ ขอให้สนุกนะค่ะรีดเดอร์

ส่วนใครที่ถามกันมาว่าจะเรียกแต้วว่าพี่หรือน้องดี….?

เอาเป็นว่าเกิดปี 2525 บวกลบกันเอาเน้อ เรียกได้ตามสะดวกเลยค่ะ

@Taew_wanee ฟอลโล่มาได้นะค่ะ อัพเดทข่าวคราว+เรื่องส่วนตัวในนั้นค่ะ

 
------------------------------------------------

 


ไม่อนุญาต!!!


ให้ตายเถอะใครจะปล่อยลูกเจี๊ยบเข้าปากหมีกัน ไม่มีทาง ถ้าคิดว่าขออนุญาต กับเอาไอ้ระบบพี่รหัสน้องรหัสคอยดูแลกันมาอ้างเพื่อจะสานสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น บอกได้คำเดียวว่าฝัน ...ฝันไกลไปแล้วไอ้เด็กแก้มป่อง คุณฮยองไม่ยอมโว๊ย


แต่ตอนนี้ใครก็ได้ช่วยบอกวิธี หรือหาคู่มือสำหรับรับมือกับจางอูยองโหมดนี้ให้หน่อย บอกแล้วว่าไม่คุ้น เลยไปไม่ถูกว่าต้องเริ่มจากตรงไหน ไอศครีม เสื้อโค้ทตัวใหม่ หรือไก่ทอดอร่อยๆ


พอโทรไปหาไอ้เพื่อนผิวเข้มฟันเหยินให้ช่วยมันดันบอกให้ลองคลิกเข้า google แล้ว search หาข้อมูลเอาเอง ไอ้อ๊กแทคบอกมันไม่ได้นอนกับน้อง(หมายถึงนอนเฉยๆอะ)คอยดูแลน้อง ที่สำคัญน้องไม่เคยดื้อกับมัน มันเลยไม่รู้วิธีรับมือกับอูยองโหมดนี้ พออ้าปากจะด่ามันสักหน่อยดันกลับรู้ทันรีบสวนกลับมาอีกว่าผูกเองก็แก้เอง ย่าห์!!! ถ้ากรูรู้จะโทรหามึงไหมไอ้อ๊กแทคยอนหน้าแมว


นิชคุณเดินวนไปวนมารอบโซฟาที่ร่างบางนั่งอยู่ ตั้งแต่สตูดิโอ ร้านอาหาร จนมาถึงคอนโด อูยองยังนิ่งเงียบถามคำตอบคำ กินน้อย พูดน้อย จนกลายเป็นว่าเขาพูดอยู่คนเดียว เรียบร้อยแบบนี้ก็น่ารักแต่ถ้าเป็นไปได้ขอวายร้ายแก้มป่องคนเดิมกลับมาทีเถอะ


"อูยองอ่า~"


จับที่แขนคนน้องแน่นพร้อมเขย่าเบาๆ แล้วทำหน้าทำตาแบบสำนึกผิดสุดฤทธิ์ เพื่อหวังว่าจางอูยองจะใจอ่อน ยอมให้กับท่าทางออดอ้อนแบบนี้บ้าง แต่ร่างบางกลับไม่แลหางตาหรือคิดจะพูดด้วยสักคำ ยังคงพุ่งความสนใจอยู่กับหนังสือตำราอาหารเล่มหนา มากกว่าจะหันมาเสวนาพาทีกับนิชคุณ

"ให้คุณฮยองไปส่งเหมือนเดิมนะ" ยังไม่ละความพยายาม ที่จะทำให้น้องหันมาสนใจ ในเมื่อแสร้งทำหน้าน่าสงสารก็แล้ว พองแก้มเลียนแบบก็แล้ว แต่น้องมันก็ไม่คิดหันมามองสักที ไม่รู้ว่าไม่เห็นจริงๆหรือแกล้งทำเป็นไม่สนใจ


"อย่าเลยฮะ เดี๋ยวผมจะโทรหารุ่นพี่ชานซองให้แวะมารับ ไม่รบกวนคุณฮยองดีกว่า"


ถึงสุดท้ายน้องจะยอมเอ่ยปากพูดด้วย ทว่าน้ำเสียงราบเรียบและสีหน้าแววตานิ่งเฉยแบบนั้น ทำให้นิชคุณเองเกือบต้องถอดใจวางเหมือนกัน แต่ทำเองนี่ใครใช้ให้ไปเผลอตัวตะ คอกน้องมันแบบนั้น ก็คนมันเป็นห่วงนี่หว่า ก็พูดดีๆเซ่ไอ้นิชทึ่มมม เสียงในหัวสมองตบตีด่าทอกันเอง อย่างสับสนอลหม่าน แต่เอาเถอะถ้าคิดว่าจะได้ไปกับไอ้รุ่นพี่รหัสชานซองละก็ คอยดูหนุ่มหล่อร้ายบ้างละกันไอ้เด็กแก้มป่อง


.

.

.

 


แสงแดดอบอุ่นยามเช้าทอแสงเป็นประกาย สาดส่องกระทบสองร่างที่นอนเบียดตัวกันกลมบนเตียงกว้าง เปลือกตาบางค่อยๆเปิดลืมขึ้นรับแสงรุ่งอรุณของวันใหม่ กระพริบตาปรับโฟกัสภาพแรกตรงหน้าที่สมองรับรู้และมองเห็น

ใบหน้าคมเข้มของร่างสูงยามหลับนิ่งสนิทช่างดูงดงามชวนน่าหลงไหล โครงหน้าเรียวรีรับกับสันจมูกโด่ง ริมฝีปากยักสวยช่างเหมาะ