[Fic] Villain (วายร้าย) 5 (KW,CNN,TS)

posted on 04 May 2012 15:45 by visaging in Villain

Title: Villain (วายร้าย) 5

Author: Snoww

Paring: 2PM - KhunWoo/ChanHo/TaecSu

Rate: PG13

 

Note:อ่านจบแล้วคาดว่าคงมีคนอยากตบไรท์เตอร์ เพราะความมั่นไส้รัวๆ

-------------------------------------------------------------------

 

 

รักครั้งแรกที่ยากจะลืมเลือนหรือ...อยากจะลืมเลือน?

 

 

เรื่องที่อยู่ในส่วนลึก จนบางครั้งคิดว่ามันได้ถูกลบหายไปจากหน่วยความจำในสมอง แต่พอมีบางสิ่งที่คล้ายคลึงหรือเหมือนกันเข้ามาสะกิด ความทรงจำเหล่านั้นก็จะค่อยๆไหลกลับเข้ามา

 

แต่นี่คือรักแรกพบมันต้องแตกต่างจากรักครั้งแรกนั่นแน่นอน...ผมหวังให้มันเป็นเช่นนั้น

 

"โอเคไหมครับแทคฮยอง"

 

"อืม...ปกติฮยองเป็นคนไม่ค่อยชอบเค้กชาเขียวแต่ร้านนี้อร่อยดีนะ"

 

"อ้าว!...แทคฮยองไม่ชอบเค้กชาเขียวทำไมไม่บอกละครับ แล้วนี่อร่อยจริงๆหรือเปล่าครับทานได้แน่นะ" ร่างบางจับจ้องสีหน้าแทคยอนด้วยความกังกล

 

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิจุนโฮอร่อยจริงๆ รสชาตินุ่มลิ้นกลิ่นชาเขียวไม่แรงจนเกินไป นี่ถ้าฮยองเปลี่ยนใจมาชอบเค้กชาเขียวยังทันอยู่ใช่ไหม" จะบอกว่าที่ให้คนตัวเล็กสั่งเค้กอะไรก็ได้ที่ชอบ เพียงเพราะอยากรู้จักความเป็นจุนโฮให้มากยิ่งขึ้นก็กลัวว่าจะตรงเกินไป

 

"ความชอบของคนเรามันเปลี่ยนได้อยู่แล้วละครับ ถ้าได้สัมผัสอะไรใหม่ๆที่ทำให้รู้สึกดี ก็จะเป็นความประทับใจในคราวแรกที่สามารถทำให้เราชื่นชอบสิ่งนั้นต่อไป"

 

"แล้วตรงกันข้ามถ้าเราเคยชอบสิ่งใด แล้วมีเรื่องที่ทำให้ความประทับใจนั้นเลือนหาย เราจะยังคงชื่นชอบและโปรดปราณมันอยู่อีกไหม"

 

"สำหรับผมคงยังเป็นสิ่งที่ลึกๆเรายังคงชอบอยู่ เพียงแต่ไม่อยากจะสัมผัสหรือแตะต้องมันอีก เพราะขอเก็บความทรงจำดีๆแบบนั้นไว้ให้คงอยู่เหมือนเดิมในที่เดิมที่มันเคยอยู่ แต่ไม่แน่นะครับถ้ามีโอกาสและกล้าพอผมอาจจะลองสัมผัสมันอีกสักครั้งก็ได้ แต่ถ้ามันเจ็บปวดจนเกินไปคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมอยากจะสัมผัสมัน"

 

"ฮยองเคยชอบเค้กรสส้ม ชอบในความฉ่ำของเนื้อส้มที่สอดแทรกในชิ้นเค๊กน่าแปลกแม้ว่าจะหวานละมุนแต่เป็นความหวานที่ทำให้แสบคอทุกครั้งที่ได้กิน"

 

"มิหนำซ้ำยังรู้สึกขมปร่าติดปลายลิ้นเพราะรสฝาดจากผิวส้มด้วยใช่ไหมครับ"

 

จบประโยคทั้งคู่ก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน สิ่งที่ชอบที่เลือกเก็บลึกไว้ภายในใจ ไม่อยากสัมผัสหรือลิ้มลองเพียงเพราะอยากกักเก็บความทรงจำดีๆไว้ คนเราเลยเลือกที่จะแสวงหาความชอบใหม่ๆ เพียงเพื่อเข้ามาทดแทน แต่มันจะสามารถทดแทนกันได้จริงหรือ?

 

 

.

 

.

 

.

 

 

 

ออกจะดูแปลกไปสักหน่อยที่เห็นจุนโฮกับแทคฮยองเดินเคียงคู่มาด้วยกัน แต่สีหน้ารอยยิ้มที่ดูออกจะกว้างแบบสุดๆของคนตัวสูง ทำให้อูยองอดที่จะออกปากพูดแซวไม่ได้

 

"ไปรู้จักกันตอนไหนฮะ สองคนนี้"

 

"พอดีว่าฮยองเป็นพวกความจำดีเป็นเริ่ด เลยจำได้ว่าจุนโฮเป็นเพื่อนกับเราจากรูปที่ชอบเอามาอวดไง เลยรบกวนจุนโฮพาไปหาอะไรกินรองท้องรอเราที่ร้านเบเกอรี่หลังมหาลัย"

 

"จำได้แต่คนน่ารักนะ แทคฮยอง"

 

"ใครบอก.. จำได้เฉพาะคนที่อยากจดจำมากกว่า" ปรายตามองคนตัวเล็กที่เหมือนกำลังชะเง้อคอมองหาใครบางคน

 

"มองหาใครอยู่เหรอจุนโฮ"

 

"ปะ เปล่า...งั้นผมลาตรงนี้นะครับแทคฮยอง อูยอง"

 

"เดี๋ยวสิจุนโฮ.." แทคยอนรีบคว้าแขนคนตัวเล็กไว้ก่อนที่จะเดินออกไป อะไรที่ทำให้เขารู้สึกติดใจจนยังไม่อยากให้จุนโฮเดินหายไปไหน ยิ่งอยู่ใกล้ก็ยิ่งอยากทำความรู้จักให้มากยิ่งขึ้นใบหน้าหวานที่ติดตรึงเพียงเห็นในคราวแรก รอยยิ้มที่ทำให้เขาหวนนึกย้อนไปถึงใครบางคนที่คล้ายคลึงกัน

 

ถ้าเขาเลือกที่อยากจะลิ้มลองสัมผัสกับความรักดูอีกสักครั้งละ ครั้งนี้มันจะเจ็บปวดจนทำให้เขาเข็ดขยาดเสียจนไม่กล้าแตะต้องอีกไหม

 

 

"ไปกินข้าวด้วยกันนะ...ก็ไอ้คุณมันบอกว่าให้พาเราหาอะไรกินก่อนได้เลย เพราะวันนี้มันคงกลับดึก" ตอบคลายข้อสงสัยเด็กแก้มป่องก่อนจะหันไปพูดกับจุนโฮต่อ  "ไปนะจุนโฮให้ฮยองไปกับอูยองมันสองคนมีหวังนักข่าวเห็นได้เอาไปเขียนกันสนุกแน่ว่าฮยองเลี้ยงต้อย อีกอย่างให้ฮยองขอบคุณที่เมื่อกี้อุตสาห์ไปเป็นเพื่อนฮยอง แล้วยังทำให้ฮยองได้กินเค้กชาเขียวที่อร่อยที่สุดอีกด้วย"

 

 

"ผิดนะฮะที่แทคฮยองบอกว่าเค้กชาเขียวหลังมหาลัยอร่อยที่สุด เพราะถ้าจะให้ถูกเค้กชาเขียวฝีมือจุนโฮ อร่อยที่สุดในโลกเลยต่างหาก"

 

"พูดเกินไปแล้วนายนะ" จุนโฮปรามเพื่อนแก้มป่องที่กำลังอวดอ้างฝีมือทำเค้กของเขาจนดูออกจะเกินจริงไปสักหน่อย

 

"ไม่เกินไปนะจุนโฮ เค้กชาเขียวฝีมือนายอร่อยมากๆเลย นี่ว่างๆนายทำให้ฉันกินอีกได้ไหม"

 

"ฮยองก็อยากลองชิมบ้างเหมือนกัน" แทคยอนรีบเอ่ยตบท้ายด้วยน้