[Fic] Villain (วายร้าย) 6 (KW,CNN,TS)

posted on 09 May 2012 20:35 by visaging in Villain

Title: Villain (วายร้าย) 6
Author: Snoww
Paring: 2PM - KhunWoo/ChanHo/TaecSu
Rate: PG13-NC17


Note:เตรียมกระดาษทิชชู่พร้อมยัง Part นี้คุณฮยองสอนสุภาษิตอิน้องเบาๆ
แถมเจ้าเล่ห์แบบเหลือร้าย ฟาดดดด!!!!

 


--------------------------------------------


ถึงจะดูเหมือนเด็กใสซื่อที่เล่นซนงอแงไปวันๆ แต่อูยองก็ไม่เดียงสาขนาดไม่รู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นคืออะไร แต่เพราะเป็นคุณฮยองที่แสนรัก แม้ว่าจะต้องเจ็บแต่จางอูยองก็ยอมเพราะเชื่อมั่นว่าคุณฮยองจะอ่อนโยนให้กัน


มือบางสั่นเล็กน้อยเมื่อยกขึ้นปลดเม็ดกระดุมบนเสื้อตัวเองออกจนหลุดหมด สายตาวาววาบดุจเสือหิวจ้องมองใบหน้านวลที่ขึ้นสีแดงฝาดและผิวเนียนนุ่มชวนสัมผัสใต้เสื้อนอนตัวบางที่มือเล็กค่อยๆเปิดแหวกออก ร่างสูงเลื่อนฝ่ามือลงกอบกุมมือนิ่มไว้ก่อนยกขึ้นจรดริมฝีปากฝากรอยจูบบนหลังมือขาวแผ่วเบา แต่นั้นก็ทำให้ร่างบางยิ่งตัวสั่นระริกเมื่อความหวาดหวั่นยังคงเกาะกุม



นิ้วเรียวสอดประสานเข้ากับฝ่ามือเล็ก แล้วจับแขนเรียวยกขึ้นโอบคล้องรอบคอหนา ร่างบางแทบหยุดหายใจเมื่อใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงสูดดมกลิ่นหอมข้างแก้มนิ่มก่อนปลายจมูกโด่งจะค่อยๆเลื่อนลงดุนดันซุกไซ้ซอกคอขาว อูยองหัวใจเต้นรัวแรงจนแทบทะลุออกมานอกอกเมื่อคนพี่ลากลิ้นร้อนลามเลียไปตามต้นคอระหงก่อนริมฝีปากยักจะกดจูบดูดเม้มจนขึ้นรอยแดงจางๆ


ร่างบางเกร็งกายเมื่อสัมผัสซ่านเสียวเริ่มลุกล้ำคืบคลานครอบคลุมจนขนลุกตั้งชันไปทั่วร่างไม่เว้นแม้แต่ส่วนกลางลำตัวที่ค่อยๆแข็งขันดุนดันอยู่ภายใต้กางเกงนอนจนเริ่มรู้สึกอึดอัด สัมผัสเร้าร้อนทว่าแฝงไปด้วยความนุ่มนวลอ่อนโยนจากร่างสูงถูกถ่ายทอดส่งผ่านปลายลิ้นลื่นที่ตวัดลามเลียละเลียดลิ้มชิมความหวานบนกายละเอียดทีละส่วนอย่างช้าๆ


ลมหายใจติดขัดเป็นช่วงเมื่อยอดอกขาวโดนริมฝีปากร่างสูงดูดเม้มจนสั่นไหวต้องบิดกายไปมา ร่างบางรู้สึกยิ่งร้อนระอุตรงแกนกลางมากยิ่งขึ้นเมื่อชายหนุ่มยังคงโลมเลียฟ้อนเฟ้นฝังรอยจูบสีกุหลาบไปทั่วแผ่นอกบางไม่หยุดหย่อน ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นเป็นเส้นตรงเมื่อสัมผัสที่ไล้ผ่านสร้างความรู้สึกแปลกใหม่พาให้ร่างกายล่องลอยวาบหวิว


"อือ.."


อูยองครางฮือในลำคอเมื่อร่างสูงเลื่อนฝ่ามือหนาลูบไล้คลึงเคล้นส่วนแข็งนูนที่อยู่ใต้กางเกงนอน มือเล็กจิกกำคอเสื้อคนพี่แน่นเมื่อริมฝีปากยักละออกจากยอดอกแล้วเคลื่อนลงงับเม้มท่อนเอ็นแข็งผ่านเนื้อผ้าบางเบา นิชคุณเป่าลมร้อนหยอกเย้าก่อนนิ้วเรียวจะเกี่ยวถอดอาภรณ์ชิ้นล่างให้หลุดออกจากเรียวขาเล็ก


ทันทีที่ชั้นในตัวบางถูกถอดออกริมฝีปากหนาก็ดิ่งลงครอบครองส่วนแกนกลางที่แข็งชันก่อนขยับรั้งรูดดูดสลับขึ้นลงจากโคนจนถึงปลาย ดวงตากลมเหลืบมองร่างบางที่หลับพริ้มใบหน้าขาวมีสีเลือดฝาดแต่งแต้มกระจายเต็มสองแก้มนวล กลีบปากอิ่มอ้าออกหอบครางดังเสียงหวานหวีดก้อง


"อ๊า...อ๊ะ.."


ชายหนุ่มห่อริมฝีปากแล้วดูดเน้นก่อนรูดขึ้นไล้ลิ้นเล่นตรงส่วนปลายจนร่างบางเผลอตัวแอ่นยกสะโพกขึ้นร่อนตาม  นิ้วเรียวจิกกำบนเส้นผมสีอ่อนของร่างสูงเมื่อความซ่านเสียวตีรวนจวนปลอดปล่อย


"อ๊ะ..อือ...อ๊า"


อุ้งปากร้อนครอบครองกลืนกินท่อนเอ็นขาวของร่างบางจนหมดมิดอีกครั้ง ก่อนใช้ฝ่ามือช่วยรูดรั้งขยับเร่ง พาให้อูยองยิ่งหวีดเสียงครางหวานลั่นก่อนกระตุกร่างเกร็งกายเมื่อสุดท้ายความรู้สึกโบยบินแตะถึงฟากฝันจนน้ำรักขุ่นข้นพวยพุ่งเลอะล้นริมฝีปากของร่างสูง


ชายหนุ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มก่อนเหวี่ยงถอดออกจากร่าง ตามด้วยเข็มขัดหนังสีดำตัดกับกางเกงยีนส์สีซีดและชั้นในแนบเนื้อตัวบางที่ทยอยหลุดร่วงออก ยกหลังมือปาดน้ำรักของร่างบางที่ไหลล้นมุมปาก ก่อนเลื่อนคว้าจับขาเรียวให้แยกออก แทรกตัวลงตรงกลางแล้วโน้มกายลงบดจูบกลีบปากสีสด นิ้วเรียวค่อยๆดุนดันช่องทางรักของร่างบางที่ปิดสนิท ส่วนริมฝีปากยักก็ยังคงป้อนจูบอุ่นร้อนเพื่อให้คนใต้ร่างได้ผ่อนคลายจากความเจ็บปวด


"อือ..อ๊ะ"


ผนังอุ่นร้อนด้านในตอดรัดนิ้วเรียวแน่นด้วยยังไม่เคยโดนสิ่งใดลุกล้ำสัมผัสผ่าน พอชายหนุ่มกดนิ้วโดนจุดอ่อนไหวภายในร่างบาง เสียงครางเครือกระเส่าที่หลุดรอดออกจากริมฝีปากอิ่มยิ่งช่วยกระตุ้นปลุกความเป็นชายที่ตั้งแข็งให้ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น ร่างสูงถอนนิ้วเรียวออกเมื่อแรงอารมณ์ที่ถูกจุดติดก่อนหน้านี้ค่อยๆร้อนระอุพัดแรงยามทอดมองคนใต้ร่างที่นอนบิดกายเหมือนยั่วยวนไปมา


ค่อยๆสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปช่องทางด้านหลังทีละนิดด้วยกลัวร่างบางจะบอบช้ำจนเข็ดขยาด เรียวลิ้นลื่นยังคงเกี่ยวรัดลิ้นเล็กในโพรงปากบาง ในขณะที่สะโพกหนาดุนดันกดแกนกลางลงไปในช่องทางรักให้ลึกขึ้น ร่างบางขบกัดฟันลงบนกลีบปากสีสดเมื่อความเจ็บปวดแล่นริ้วเพิ่มขึ้นตามแรงสอดใส่ที่ลุกล้ำเข้ามา


"อือ..จ เจ็บ"

"อย่าเกรงสิครับ ที่รักของฮยอง"


จิกเล็บลงบนกล้ามแขนของคนพี่ เมื่อความเจ็บปวดพาให้สะโพกรวดร้าวจนไม่กล้าแม้แต่จะขยับหรือหายใจแรง หยาดน้ำตาใสค่อยๆไหลรินจากหางตาเรียวเมื่อท่อนเอ็นแข็งถูกดุนดันเข้ามาจนลึกสุดก่อนที่ร่างสูงจะเริ่มขยับเป็นจังหวะเข้าออกช้าๆอย่างนิ่มนวลเพื่อให้ร่างบางได้คุ้นชิน


แม้จะรู้สึกอึดอัดจนเจ็บปวดคับแน่นแต่เมื่อส่วนนั้นเคลื่อนกดลงโดนจุดอ่อนไหวภายในร่าง ความรู้สึกวาบหวามก็กลืนกินจนหัวสมองเริ่มขาวโพรน ร่างสูงดันกายสอดแทรกความเป็นชายเข้าไปในร่างบางมากขึ้นแต่ช่องทางด้านหลังยิ่งตอดบีบรัดจนต้องเปล่งเสียงครางทุ้มต่ำดังผสานเสียงครวญหวาน


"อืม.."

"อ๊า...อ๊า"

"อ อูยอง ไหวไหม"


ใบหน้าขาวชื้นพราวด้วยเม็ดเหงื่อและรอยน้ำตาจนชายหนุ่มนึกสงสาร นิชคุณน้ำเสียงสั่นแหบพร่ายามเอ่ยถามร่างบางออกไป แต่ร่างกายยังคงขยับส่วนแข็งเข้าออกในร่างบางไม่หยุดหย่อน จนคนถูกถามต้องปรือตาขึ้นมองก่อนจะส่งสายตาค้อนๆไปให้  ผิวแก้มขึ้นสีชมพูระเรื่อตัดกับใบหน้าขาวเนียนดูน่ารัก กลีบปากอิ่มที่ร่างบางกัดเม้มจนเป็นสีแดงสด อีกทั้งกายเปลือยที่บิดเร่าเย้ายวนไปมาอยู่ใต้ร่าง ภาพทั้งหมดยิ่งปลุกเร้าความต้องการของชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น


จับขาเรียวขึ้นพาดบ่า แล้วบีบคลึงสะโพกมนคนใต้ร่างอย่างมันมือก่อนจะค่อยๆชักท่อนเอ็นร้อนออกจนเกือบสุดแล้วกระแทกดันเข้าไปใหม่ให้จมมิด ร่างบางสะดุ้งเฮือกเนื้อกายสั่นระริกเมื่อโดนร่างสูงดันแกนกลางเข้ามาในร่างลึกกว่าเดิมจนวาบเสียวเจือเจ็บแสบ แต่พอร่างสูงเริ่มขยับกายกระแทกส่งความต้องการเข้าไปเร็วถี่ความสุขสมก็เด่นนำพุ่งเสียจวนปลดปล่อย


"คุณฮยอง...อ๊ะ อ๊า"


เพียงร่างบางเอ่ยเรียกชื่อเสียงกระเส่า ร่างสูงก็แทบคุมควบแรงเอาไว้ไม่ได้ จนต้องกดดันส่วนแข็งย้ำเข้าไปให้ลึกอีกหลายครั้ง เมื่อคนบนร่างเร่งจังหวะกระแทกกายลงมากระถันถี่ความต้องการที่ปริ่มล้นตรงส่วนกลางของร่างบางจึงแตกซ่านกระจายสาดราดรดบนกล้ามท้องของคนพี่จนชุ่มโชก


อกบางไหวเพื่อมหอบน้อยๆ เมื่อถูกนำพาให้ปลดปล่อยเป็นรอบที่สองจนเรี่ยวแรงเหือดหายไหลออกจากร่างไปพร้อมความต้องการขุ่นข้นที่เพิ่งพวยพุ่งเลอะเปรอะ ริมฝีปากยักกดจูบบนกลีบปากสีสดที่อ้าออกหอบครางเหมือนวอนขอเพิ่มเติมอากาศเข้าปอดก่อนจะเคลื่อนกายเร่งจังหวะบดเบียดส่วนแข็งร้อนลงกับสะโพกมนจวบจนร่างสูงกระตุกตัวเกร็งกายปล่อยเสียงครางทุ้มต่ำดังลั่นพร้อมกับค่อยๆส่งน้ำรักขาวขุ่นเข้าไปในร่างบางจนหมดสิ้นทุกหยาดหยด

 



มือเล็กยกขึ้นแตะปาดหยาดเหงื่อออกจากใบหน้าหล่อเหลาให้ร่างสูง ริมฝีปากอิ่มแดงช้ำระบายยิ้มน่ารักส่งไปให้ชายหนุ่ม นิชคุณคว้ามือบางขึ้นมาจุมพิตตอบด้วยความรัก ก่อนระดมจูบไล่ไปตามท่อนแขนขาวจนถึงหัวไหล่เปลือยมน ร่างบางบิดกายพลางเปล่งเสียงหัวเราะร่วนเมื่อโดนคนพี่ฝังรอยจูบไปเสียทั่วจนจักกะจี้


"คิกๆ~ คุณฮยอง...พอแล้วฮะ"


"ขออีกนิดนะ" กระซิบเสียงแผ่วชิดริมหู แล้วค่อยๆไล้ลิ้นร้อนไปตามซอกคอขาว บ้างสลับใช้ริมฝีปากกดจูบดูดเม้มบนผิวเนียน เมื่อรอยแดงที่ฝากไว้ยังไม่เห็นเด่นชัดพอ

 


เมื่อได้ครอบครองทั้งหัวใจและร่างกายยิ่งรู้สึกหวงห่วงอูยองมากกว่าเดิมเป็นไหนๆ แล้วยิ่งร่างบางยังไม่ทันได้รู้ตัวหรือเอะใจ ชายหนุ่มจึงเพิ่มหลักฐานตีตราจองเด่นด้วยรอยรักสีสวยลงบนลำคอเรียว นัยน์ตาสีนิลพราวระยับเมื่อแต่งแต้มรอยรักสีแดงเข้มไว้บนลำคอขาวได้สำเร็จ  เท่านี้ไม่ว่าใครที่พยายามจะเฉียดเข้าใกล้เมื่อเห็นร่องรอยที่เขาฝากไว้คงต้องรีบหลีกร่นถอยหนี นิชคุณยกยิ้มอย่างพอใจในผลงานรอยประทับแทนความรักของตัวเอง


"ยิ้มอะไรฮะ" ดวงตาเรียวจ้องมองคนบนร่างที่ดูกระหยิ่มยิ้มย่องผิดปกติ

"คืนนี้จะนอนกอดขนฟูอีกไหม" รีบเบนสายตาน่าสงสัยหลบพลางแกล้งเหลือบมองตุ๊กตาหมีขาวแล้วเอ่ยถามเพื่อเปลี่ยนประเด็น

"อยากให้นอนกอดขนฟูงั้นเหรอ...งั้นเอา..โอ้ย!" เพียงขยับกายลุกหนีหมายจะดึงเกี่ยวตุ๊กตาตัวยักษ์ที่อยู่ปลายเตียงขึ้นมากอดเพราะความงอน ทว่าแค่กระดิกตัวเพียงนิดความเจ็บกลับแล่นริ้วไปทั่วสะโพกกลม


อูยองตวัดสายตาโกรธๆมองร่างสูง ที่ถนอมกันซะจนปวดแสบร้าวไปทั่วร่าง ก็รู้หรอกว่าจะต้องเจ็บเพราะครูเคยสอนไหนจะอ่านเจอมา แต่ใครจะคิดว่าพอเสร็จกิ