[OS] My Boss (KhunSu)

posted on 05 Jun 2012 16:08 by visaging in SF
Title: [OS] My Boss
Author: Snoww
Paring:  KhunSu
Rate: NC17+
 
 
note : ขอโทษรีดเดอร์อย่างที่สุด ที่ฟิคยาวไม่เสร็จสักที TT
เลยเอา OS สั้นๆ NC17+ มาให้อ่านเพื่อเป็นการไถ่โทษ
อย่าเพิ่งว่าแต้วเลยนะ ช่วงนี้สมองมันไม่แล่นจริงๆ.....
 
 
 
-------------------------------------------
 
 

ฝ่ามือร้อนลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียนเล่นไปมา ส่วนมืออีกข้างก็โอบประคองเอวเล็กก่อนรั้งร่างบางที่นั่งอยู่บนตักแกร่งให้เขยิบเบียดแนบชิดร่างเข้ามาใกล้ ในขณะที่ริมฝีปากและเรียวลิ้นลื่นของทั้งคู่ต่างผลัดกันเกี่ยวกระหวัดพันจูบกันอย่างเร้าร้อน
 
 

"ขอโทษครับ...คุณนิชคุณ"
 
 

เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นขัดจังหวะ ทำให้สองร่างที่อิงแอบแนบชิดกันอยู่ต้องค่อยๆผละริมฝีปากออกจากกันอย่างเสียไม่ได้ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อโดนหยุดอารมณ์จนนึกหงุดหงิดใจ
 

"ตอนนี้ทุกคนรออยู่ที่ห้องประชุมครับ" ใบหน้าสวยภายใต้กรอบแว่นใสเคร่งขรึมและนิ่งเฉยเสียจน นิชคุณนึกหงุดหงิดใจเป็นรอบที่สอง

"ผมคงต้องไปประชุมแล้ว ไว้ผมจะโทรหานะครับ" ส่งสายตาหวานเชื่อมให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักก่อนยกมือบางขึ้นก่อนจรดริมฝีปากลงจุมพิตแผ่วเบา

"อย่าลืมที่พูดนะค่ะ" กลีบปากสีสดคลียิ้มก่อนที่หญิงสาวจะโน้มใบหน้าลงฝังรอยลิปสติกลงตรงสันคางของร่างสูงเป็นการบอกลา


นิชคุณยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ก่อนลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานหลังจากที่หญิงสาวคู่ควงคนล่าสุดเพิ่งเดินกลับออกไปจากห้องทำงาน
 
 
"จะไปไหนครับ" ร่างบางที่ยืนนิ่งเงียบรออยู่นานเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าเจ้านายรูปหล่อมีทีท่าเหมือนกำลังจะเดินตรงไปยังประตู

"เลขาคิม...เมื่อกี้คุณบอกผมว่าทุกคนรอผมอยู่ที่ห้องประชุมไม่ใช่หรือไง" ชะงักเท้าก่อนหมุนตัวกลับมาถามเลขาหนุ่ม

"ครับแต่ไม่ใช่ด้วยสภาพแบบนี้" ร่างบางยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบเช่นเดิม

คิ้วเรียวเลิกขึ้นก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะปรากกฎขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา สาวเท้าก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเลขาหนุ่มจอมเนียบ พลางเอาสองมือลวงสอดกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างไว้

"งั้นคุณก็จัดการให้ผมสิ...คุณเลขา" นิชคุณโน้มใบหน้าลงแล้วกระซิบบอกชิดริมหู ทว่าอดที่จะหัวเราะในลำคอเบาๆไม่ได้เมื่อใบหูของคนที่เอาแต่ตีสีหน้านิ่งเฉยราวหุ่นยนต์กลับขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด


"คุณคิม.." ร่างสูงกลับมายืนตรงอย่างเดิม ก่อนจะปรายสายตามองใบหน้าหวานสวยของเลขาหนุ่มก็เวลาได้แกล้งให้ใบหน้าขาวๆนั่นขึ้นสีระเรื่อจะเพราะความอายหรือโกรธก็ตามแต่ มันทำให้นิชคุณอารมณ์ดีได้ทั้งวันสิน่า


ร่างบางเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายโดยตรง ถึงจะไม่อยากทำงานในตำแหน่งนี้เท่าไหร่นัก แต่เพราะภาระทางบ้านที่จุนซูต้องคอยรับผิดชอบ ทำให้ร่างบางต้องฝืนทนทำงานในตำแหน่งนี้ไปก่อนให้ดีที่สุด แม้จะนึกแปลกใจที่คราวแรกตำแหน่งที่จุนซูมาสมัครมันเป็นแค่ตำแหน่งพนักงานบัญชีธรรมดา แต่ทำไมตอนมาถึงกลับให้มาเริ่มงานในตำแหน่งเลขารองประธาน ที่ได้ชื่อว่าเรื่องมาก และเอาแต่อย่างที่สุดอย่างคุณนิชคุณ


จุนซูคว้าเสื้อสูทสีเข้มขึ้นพาดบนแขน ก่อนจะหยิบเนคไทสีอ่อนที่วางทิ้งอยู่บนโต๊ะมาด้วย ก้าวกลับไปหาเจ้านายรูปหล่อจอมเอาแต่ใจ ที่ยืนยิ้มกวนประสาทอยู่ใกล้ประตูห้อง นี่ถ้าเขาไม่ทักท้วงคิดจะเดินออกไปประชุมกับผู้บริหารบอร์ดทั้งๆที่กระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางหลุดออกจากอกแทบจะหมดแผง แถมตรงสันคางยังมีรอยลิปสติกสีแดงเด่นประทับติดแน่นอยู่นั่นอีก ถ้าไม่ติดไอ้นิสัยเพลย์บอยกับความเจ้าอารมณ์เอาแต่ใจ ก็นับว่านิชคุณเป็นผู้บริหารหนุ่มที่ฉลาดและเก่งกาจทีเดียว


มือบางยกขึ้นกลัดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้เจ้านายรูปหล่อทีละเม็ดเรื่อยๆจนถึงเม็ดบนสุด ก่อนที่จะค่อยๆพาดเนคไทเส้นยาวลงบนคอร่างสูง ด้วยรูปร่างที่มีส่วนสูงต่างกันทำให้นิชคุณต้องโน้มตัวลงให้เลขาหนุ่มเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างบางโชยลอยใกล้จนร่างสูงอดไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นหอมหวานนั่นเข้าปอดเบาๆ มือหนายกขึ้นจับข้างเอวบางก่อนจะดึงรั้งให้ร่างบางขยับเข้ามาใกล้เสียจนแทบชิด

"..ค คุณ..."

"ผมก็แค่กลัวว่าคุณคิมจะผูกเนคไทให้ผมไม่ถนัดเท่านั่นเอง"

"..."

"เดี๋ยวจะสายนะครับคุณคิม" กระซิบเร่งชิดใบหน้าขาวจงใจให้ลมหายใจร้อนเป่ารินรดพวงแก้มเนียน ส่วนสองมือที่จับเกาะอยู่ข้างเอวก็เริ่มซุกซนลูบไล้สีข้างร่างบางไปมา
 
 
ริมฝีปากบางเม้มแน่นเป็นเส้นตรงเพื่อกลบอาการประหม่า กับสัมผัสที่ลูบไล้อยู่บนผิวกายผ่านเสื้อสูท จุนซูถึงกับต้องหายใจลึกๆเพื่อรวมสมาธิที่กำลังกระเจิดกระเจิงเพราะสัมผัสยั่วเย้าจากเจ้านายรูปหล่อ กว่าจะผูกเนคไทเสร็จก็เล่นเอามือไม้สั่นเทาสติเกือบหลุดหายเพราะโดนกลั่นแกล้งแบบถึงเนื้อถึงตัว
 
 
ร่างบางล้วงหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะค่อยๆบรรจงเช็ดคราบรอยลิปสติกที่ติดแน่นอยู่บนสันคางของร่างสูงออกให้อย่างนุ่มนวล มือหนาเลื่อนไล้จากข้างเอวคอดขึ้นมาตามสีข้างเรื่อยจนถึงแขนเรียวก่อนจะลูบผ่านมาจนถึงข้อมือเล็กแล้วจับกุมลงบนหลังมือบาง

"พอแล้วละ...เลขาคิม"

"ต แต่ว่า รอยมันยัง..."

"คุณแน่ใจว่าจะยังอยากเช็ดออกให้หมด" เอ่ยถามร่างบางออกไปด้วยนัยน์ตาพราวระยับ เหมือนแฝงบางอย่างไว่ในคำพูด

"แต่ถ้าคุณนิชคุณไปประชุมทั้งแบบนี้มันจะ.."
 
 
ริมฝีปากยักเลื่อนลงทาบทับกลืนกินคำพูดของเลขาหนุ่มให้จางหายไป ก่อนที่ลิ้นร้อนจะสอดแทรกเข้าไปช่วงชิมความหอมหวานในโพรงปากบางอย่างหิวกระหาย ฝ่ามือหนาลูบไล้ทั่วแผ่นหลังเนียน จวบจนแผ่นหลังของจุนซูแตะลงบนโซฟานุ่ม ร่างสูงจึงค่อยๆถอนริมฝีปากที่บดเบียดออกให้เลขาหนุ่มได้ทันหายใจ

 
"ฉันเตือนนายแล้วนะจุนซู ว่าให้พอได้แล้ว" กระซิบบอกชิดกลีบปากอิ่มด้วยสรรพนามที่เป็นกันเองพร้อมกับดูดดึงขบเม้มริมฝีปากล่างของร่างบางแผ่วเบา "ถ้านายยืนยันจะเช็ดออกให้หมดก่อน อย่างงั้นนายก็ต้องเช็ดส่วนอื่นให้ฉันด้วยแล้วละ..แต่นายต้องใช้แค่ลิ้นกับปากนายเท่านั้นนะคิมจุนซู"

 
ปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกตามด้วยตะข้อและซิบก่อนที่จะทิ้งปล่อยให้กางเกงผ้าเนื้อดีร่วงหลุดลงส่งพื้นพรมไปตามแรงโน้มถ่วงโลก มือเรียวจับเชยใบหน้าสวยให้เงยขึ้นสบมองส่วนกลางลำตัวที่ดุนดันจนนูนแน่นอยู่ใต้ชั้นในตัวบาง

ใบหน้าหล่อเหลาที่ใครต่างก็ชื่นชมว่างดงามราวกับเทพบุตร รอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนราวกับเจ้าชายรูปงาม ทว่าคิมจุนซูอยากจะเถียงนักว่าภายใต้หน้ากากสวยสดที่สวมหลอกนั่นช่างร้ายกาจเอาแต่ใจเสมอ

 
"จุนซูอ่า..."

 
แล้วยิ่งผสมกับน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่ก้องกังวาลด้วยแล้ว ใครที่ได้อยู่ใกล้หรือเพียงถูกเอ่ยเรียกชื่อ ต้องเผลอตัวเคลิบเคลื้มยอมทำตามที่นิชคุณขอทุกสิ่งอย่างราวกับต้องมนต์สะกดก็ไม่ปาน


นิ้วเรียวเกี่ยวที่ขอบชั้นในสีขาวบางเบาของร่างสูงก่อนรูดดึงลงจนเผยส่วนตั้งแข็งที่ลุกชูชันตรงหน้า ฝ่ามือเล็กเลื่อนกอบกุมความเป็นชายของเจ้านายรูปหล่อไว้หลวมๆ ก่อนที่จะใช้เรียวลิ้นสะกิดแตะลงชิมน้ำใสที่ปริมเยิ้มตรงส่วนปลาย ละเลียดลามเลียตามความยาวรอบนอกช้าๆจนทั่ว จนได้ยินเสียงครางฮื้อในลำคอของร่างสูงอย่างพึงพอใจเบาๆ จึงค่อยๆใช้อุ้งปากร้อนครอบคลุมกลืนกินท่อนเอ็นสีสดเข้าไปในโพรงปากทีละนิด ส่วนมือเรียวก็ทำหน้าที่ขยับรูดรั้งส่วนโคนขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบช้า


โพรงปากบางทำหน้าที่สอดผสานกับฝ่ามือที่กอบกุมอย่างรู้งาน ค่อยๆเพิ่มเติมเร่งจังหวะรูดรั้งและดูดเน้นตามเสียงครางทุ้มต่ำที่ดังเพิ่มขึ้น ก่อนที่ร่างสูงจะกระตุกตัวเกร็งค้างฉีดปล่อยความต้องการขุ่นข้นเข้าไปในโพรงปากเลขาหนุ่มทุกหยาดหยดจนเลอะล้นออกมาด้วยกลืนกินลงคอไม่ทันหมด


ผลักร่างบางให้ลงนอนราบกับโซฟาตัวยาว ก่อนขึ้นทาบทับแล้วกดจูบดูดดื่มกับกลีบปากสีสดจนเริ่มแดงช้ำ กว่าที่จุนซูจะยันดันไหล่หนาให้ริมฝีปากผละออกเพื่อขอโกยเอาอากาศเข้าปอดเพื่อหายใจ เสื้อสูทเสื้อเชิ้ต รวมไปถึงกางเกงสแลคก็ถูกปลดเปลื้องออกจนร่างกายจนเปลื่อยเปล่าล้อนจ้อนโดยไม่ทันตั้งตัว


"ม มีประชุม อือ..ร รออยู่นะครับ อ๊ะ.." ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อ น้ำเสียงแทบหลุดขาดหาย  เมื่อจมูกโด่งเลื่อนลงซุกไซ้ตามลำคอขาว ก่อนที่ริมฝีปากยักจะระดมจูบไล่ไต่ลงมาเสียจนทั่วแผ่นอกเนียน ตวัดเลียโลมเลียดูดเม้มยอดอกขาวจนลุกแข็งเป็นไต เพิ่มความซ่านเสียวให้ร่างบางจนหลุดเสียงครางหวานแผ่วเบา


"ผมก็กำลังทวบทวนงานเตรียมความพร้อมก่อนเข้าห้องประชุมกับคุณไงเลขาคิม"


ตาเรียวตวัดมองร่างสูงที่ช่างสรรหาคำตอบมาได้เจ้าเล่ห์แพรวพราวสมกับเป็นนักธุรกิจยิ่งนัก จุนซูไม่แปลกใจเลย ทั้งๆที่นิชคุณอายุไล่เลี้ยกับเขาแท้ๆแต่ทำไมถึงได้ครอบครองนั่งดำรงตำแหน่งรองประธานได้รวดเร็วนัก ไม่ใช่เพราะแค่เป็นลูกชายคนเดียวของท่านประธานบริษัทอย่างที่ใครๆชอบซุบซิบนินทาสินะ วาทะที่ช่างเจรจาต่อรองช่างเป็นเลิศ คิมจุนซูเพิ่งแจ้งประจักษ์ชัดเจนอย่างที่สุดก็วันนี้แหละ


"ต แต่ เอกส า ร อ๊า... อ เอกสารอยู่บนโต๊ะ..นะครับ"

"บนโต๊ะเหรอได้สิครับ"


ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงบีบเคล้นสะโพกมน ก่อนจะค่อยๆสอดแทรกเรียวนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังช้าๆแล้วจึงเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปเบิกช่องทางที่ยังคับแน่นอีกทีละนิดอย่างใจเย็น ขยับดันเข้าไปลึกสุดก่อนที่จะชักออกเป็นจังหวะซ้ำๆเพื่อให้ร่างบางได้คุ้นชินจนไม่เจ็บปวดเกินไปยามต้องสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปภายในร่าง


"อือ..." ร่างบางเริ่มบิดเร่าไปมาเมื่อความรู้สึกวาบเสียวแผ่ซ่านจนรู้สึกร้อนรุ่มกายเสียจนทรมาณภายในแปลกๆ

"แต่ต้องหลังจากผมเคลียร์งานกับคุณตรงนี้เสร็จก่อนนะครับคุณคิม" กระซิบบอกเลขาหนุ่มหน้าหวานด้วยน้ำเสียงกระเซ่าเมื่ออารมณ์ภายในร่างร้อนระอุจนแทบจะทานทนเก็บกดข่มได้


นิ้วเรียวถูกถอดออก แล้วจึงสอดแทรกความเป็นชายที่ตั้งแข็งเข้าไปในร่างบางช้าๆ จุนซูสะดุ้งกายเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่กำลังดุนดันเข้ามาภายใน สะโพกมนเหมือนจะค่อยๆเขยิบเลื่อนหนีเมื่อรู้สึกอึดอัดคับแน่นจนปวดร้าวไปทั่วส่วนล่าง

"อย่าเกร็งสิครับ เดี๋ยวจะเลือดออกนะ" ยิ่งร่างบางเกร็งกายช่องทางสีสดก็ยิ่งตอดรัดแน่นเสียจนร่างสูงขยับกายลำบาก นิชคุณก็แค่ยังไม่อยากต้องรุนแรงด้วยกลัวว่าร่างบางบอบช้ำไปซะก่อน โน้มใบหน้าลงมอบจุมพิตปลอบเพื่อหวังให้ร่างบางผ่อนคลายลง ก่อนจะค่อยๆดันแกนกลางที่เชื่อมต่อเข้าไปในร่างบางจนหมดมิด

"อ๊ะ..." เนื้อตัวสั่นระริกเมื่อท่อนเนื้อร้อนถูกดันเข้ามาภายในร่างทั้งหมด เพียงแค่คนบนร่างขยับกายจุนซูก็อดที่จะผวาเกร็งด้วยความเจ็บปวดไม่ได้


ร่างสูงอดที่จะสูดปากไม่ได้ เมื่อคนใต้ร่างดูเย้ายวนเสียจนอยากจะกระแทกความต้องการเข้าไปแรงๆ ผิวขาวเนียนละเอียดที่ประปรายแดงเรื่อเป็นรอยจ่ำ ใบหน้าสวยที่ไร้กรอบแว่นตาบดบัง ยามแสดงอารมณ์ซ่านเสียวช่างดูยั่วยวนในแบบที่ร่างบางไม่รู้ตัว


รั้งสะโพกมนไว้ก่อนจะเริ่มขยับส่วนร้อนเข้าออกในร่างบางเป็นจังหวะเนิบช้า เสียงครางหวานหลุดดังออกมากกลีบปากอิ่ม เมื่อร่างสูงกดส่วนแข็งลงโดนจุดอ่อนไหวภายในร่าง เมื่อคนใต้ร่างดูจะเริ่มผ่อนคลายหายเกร็งตัว นิชคุณจึงกดสะโพกลงหนักหน่วงตามจังหวะแรงกระแทก ส่งความต้องการเข้าไปในร่างบางเร็วถี่ตามมวลอารมณ์ที่เพิ่มสูงขึ้น


"อ๊า...จุนซู .."

".อ๊ะ..อ๊า.."


เสียงครวญหวานดังหวีดก้องก่อนที่ร่างบางจะปลดปล่อยความต้องการให้พวยพุ่งออกมา ช่องทางด้านหลังตอดบีบตามจังหวะเกร็งกายของร่างบาง รัดความเป็นชายของร่างสูงเสียจนคับแน่น นิชคุณจึงโยกกายก่อนจะขยับส่วนแข็งร้อนเข้าออกในร่างบางถี่ขึ้นอีกไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนเข้าไปในร่างบางจนหมดสิ้นเป็นรอบที่สอง
 
 
 
 
สองร่างหยุดนิ่งหายใจหอบรัว แต่ยังไม่ทันที่จุนซูจะทันได้รู้สึกผ่อนคลายหายเหนื่อยดี เจ้านายรูปหล่อก็ช้อนอุ้มเลขาหนุ่มหน้าสวยขึ้นมาแนบอก จนต้องร้องทักเสียงหลง
 

"จ จะทำอะไรครับ"

คิ้วเรียวเลิกขึ้น ก่อนที่รอยยิ้มสุดแสนเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นที่ใบหน้าหล่อเหลา "คุณคิมบอกผมเองไม่ใช่หรอครับว่าเอกสารที่ต้องใช้ประชุมอยู่บนโต๊ะ ผมก็จะพาคุณคิมไปช่วยผมหาเอกสารที่ว่าให้หน่อย.."
 

เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงโต๊ะทำงานตัวใหญ่ วางร่างบางลงบนโต๊ะก่อนจะเอื้อมมือปัดแฟ้มที่วางเรียงอยู่อีกด้านให้ร่วงหล่นลงไปบนพื้นห้อง และไม่รอให้เลขาหนุ่มถามซ้ำเพราะความสงสัยเป็นรอบที่สอง นิ้วเรียวกดปุ่มอินเตอร์คอมบนโต๊ะก่อนกรอกเสียงออกคำสั่งกับผู้ช่วยเลขาที่นั่งประจำอยู่หน้าห้องทันที


"โจควอน...บอกทุกคนในห้องประชุมด้วยว่าผมมีเอกสารด่วนที่ต้องช่วยกันตรวจกับเลขาคิม...อ๋อเป็นการส่วนตัวนะควอน ...ห้ามใครรบกวนเด็ดขาด"

 
 
 
 
.

.

.
 
 
 
 
 
 
END.

---------------------------------------------------

Snow Talk: เนื่องจาก เป็น OS คั่นฟิคยาว เรื่อง Villain(วายร้าย)
และ เรื่อง Alien Baby Love (รักเด็กต่างดาว) ตอน1
ที่ทำยังไงก็เหมือนสมองจะตีบตันคิดพล็อตหวานใส
ไม่ออกเสียทีนั่งแต่งมาเป็นอาทิตย์ ประกอบหญิงโบว์
ยั่วยุว่าให้รีแรกซ์ กับ OS สั้นๆสักช๊อต และนุ้งเล็ก numnnaow38
ร่ำร้องตะโกนชูมือมาว่าอยากอ่าน "คู่คุณซู" เลยจัดให้น้องและ
ตัวเองสักหน่อย หวังว่าคงจะถูกใจกันบ้างนะค่ะ
//แอบสปอย์ว่าจะแต่ง "OS คู่คุนนูนอ"
ออกมาอีกคนละเรื่องเพื่อผ่อนคลายแต่คงอีกพักนะค่ะ555555

Comment

Comment:

Tweet

เคลียร์เอกสารกันนานแหละคราวนี้
นานๆจะได้เห็นคุณซูนะ  
แต่เค้าว่าคุณด้งเร้าใจกว่าอ่าาา  คิคิ  แต่ก็อ่านได้หมดแหละ

#9 By kw (103.7.57.18|14.207.26.204) on 2013-06-24 19:57

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด เจ้านายหนุ่มสุดหล่อจอมเจ้าเล่ห์ เลขาคิดผู้เร้าร้อน กว่าจะได้ประชุมคงจะเคลียกันีอีกนานอะ หึหึ

#8 By khawkhun (103.7.57.18|124.121.126.32) on 2013-03-25 14:28

ท่าประธานต้องเครียดมากแน่ๆ สงสัยงานจะเยอะนะคะท่าน~ เคลียร์กันทั้งวันก็ไม่เสร็จหรอกค่ะ คิคิิคิ ><!
ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ

#7 By anywoo.{ bizthc } on 2013-03-01 02:09

อยากเคลียร์เอกสาร วันละหลายๆ รอบจัง

#6 By khun (103.7.57.18|172.168.1.103, 58.8.211.156) on 2013-02-03 23:40

แหม..เลขาช่างรู้ใจ..ก็มีจ้านายเจ้าเล่ห์เอ๊ย!เจ้าเสน่ห์ อย่างนี้..ชอบค่ะชอบ ขอบคุณนะค้าาา

#5 By ponnee (103.7.57.18|10.136.30.181, 1.20.0.181) on 2012-12-30 00:58

cry  ชอบบบบ

#4 By khunwoo (103.7.57.18|172.168.1.103, 58.11.120.67) on 2012-06-17 18:17

กำลังตรวจเอกสารด่วน  
ด่วนจริงๆ

#3 By cat (103.7.57.18|192.168.1.212, 183.89.3.249) on 2012-06-06 00:06

คุณซูนานๆจะเห็นสักที
ไรท์สู้ๆนะคะ ยังรออ่านเรื่องยาวอยู่น๊า

#2 By khundong (103.7.57.18|115.87.65.108) on 2012-06-05 21:43

โอ้วววววววววว...เลขาคิม สุดเซ็กซี่ 

#1 By milkhottest on 2012-06-05 18:06