Title: Alien Baby Love(รักเด็กต่างดาว) : 1 [Part100%]
Author: Snoww
Paring: 2PM - KhunWoo
Rate: PG

 

Note : ลงก่อน 30% เนื่องจากเขียนค้างดองไว้นานแล้ว ///อย่าเพิ่งฟาดเค้าจิ >.<  วิ่งหลบเดี๋ยวจิจัด OS คู่คุณนูนอมาเสริฟคั่นเวลานะค่ะ สลับกัน OS คุ่ชานด้ง เรท NC ใสๆ คริๆที่ได้ไรท์เตอร์ bonussen(โบว์) มารับบทโฮจัง  และ ไรท์เตอร์ yoshi_yu(กวาง)  มารับบทชานซองส่วน Snoww(แต้ว) เหมาควบ เป็นเมะคุนนี่ และเคะอูด้ง ทั้งสองเรื่องเอง กระซิก ไปย่ำยีเค้าแล้วก็โดนเค้ามาย่ำยีกลับ วิ่งหนีซับน้ำตาเบาเบา



--------------------------------------------

 

ตลับยาสีส้มถูกยืนส่งให้อูยองรับไว้ ก่อนที่ผู้เป็นย่าจะหันไปพูดอะไรบางอย่างกับหนุ่มหล่อข้างบ้านเป็นภาษาไทย แล้วเดินหายออกไปจากห้องนั่งเล่น



นิชคุณชำเรืองตามองร่างบางที่นั่งนิ่งราวกับตุ๊กตาลืมไขลาน ก่อนจับชายเสื้อตัวเองไว้แล้วเลิกขึ้นจนเห็นกล้ามท้องขาวๆ จนอูยองที่กำลังนั่งพองแก้มยู่ปากอยู่ตกใจกับการกระทำของร่างสูง ดวงตาเรียวรีค่อยๆเบิกโพรงโตมากกว่าปกติเมื่อคิดว่าหนุ่มหล่อข้างบ้านเกิดอยากเล่นอะไรพิเรนขึ้นมาอีก พอตั้งสติได้สองมือเล็กก็รีบตะครุบจับลงบนข้อมือใหญ่ทันที


ตอนนี้คนที่ตกใจแทนกลับเป็นชายหนุ่มเมื่อโดนมือนุ่มของร่างบางจับบีบลงมาบนข้อมือจนแน่น อีกทั้งใบหน้าขาวเนียนยังโน้มเลื่อนเข้าหาเสียชิด พากรุ่นกลิ่นหอมจากผิวแก้มนวลใสลอยวนยั่วเย้าใกล้ปลายจมูกโด่ง คนหนึ่งสะดุ้งขยับกายเข้าหาเพื่อหวังหยุดการกระทำ ส่วนอีกคนมัวตะลึงงันกับกลิ่นหอมหวานที่เหมือนเชิญชวนตรงหน้า จนสุดท้ายทั้งคู่ปล่อยให้ความเงียบเข้ากลืนกินเหมือนใครกดหยุดช่วงเวลานี้ไว้


ใบหน้าขาวเนียนค่อยๆขึ้นสีแดงฝาดระเรื่อเต็มแก้มใส จนร้อนวูบวาบเหมือนถูกอารมณ์บางอย่างจุดกระตุ้น ปกติอูยองมองเห็นนิชคุณในคราวแรกก็ว่าหล่อเหล่า แต่พอได้จ้องมองใบหน้าร่างสูงระยะประชิด ทำไมจางอูยองกลับรู้สึกเคอะเขินในใจอย่างประหลาดจนหัวใจเต้นรัวแรงโดยไร้สาเหตุ


"คุณฮยอง ถ ถอดเสื้อ คือหมายถึงจะ ถอดเสื้อทำไม" อูยองถามออกไปแบบตะกุกตะกักปนหน้าตาตื่น

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม สติกลับมาโดยพลันด้วยรู้สึกขัดใจในคำเอ่ยเรียก "พี่คุณ ไม่ใช่คุณฮยอง"

"ก็มันพูดยากนี่น่า ออกเสียงก็ยาก...ปากดีนักก็ทายาเองละกันตาลิงว๊อก" ยัดตลับยาใส่มือร่างสูงแรงๆ พลางเอามือกอดอกแล้วนั่งเชิดหน้าหนีเพื่อกลบกลื่นท่าทีประหม่า


"ใจดำ"


"อะไรนะ!" อูยองตวัดสายตากลับมามอง แต่กลับต้องตกใจร้องเสียงหลงเป็นรอบที่สอง เมื่อนิชคุณกำลังเลิกชายเสื้อตัวเองขึ้นอีกครั้ง


"จ จะ ทำอะไร...เออ..พี่คุณ" เอ่ยถามเสียงขาดๆหายๆ ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำยิ่งกว่าเก่า


"ท่าทางแบบนี้ที่ดาวบ้านเกิดนายเขาเรียกว่าอะไรละ..ปีนต้นไม้มั้งถามได้ไอ้เด็กต่างดาวก็เห็นอยู่ว่าจะถกเสื้อขึ้น.."


"ก็นั่นแหละ ทำไมต้องถกเลิกขึ้นด้วยเล่า" อูยองหลับหูหลับตาเถียงอย่าไม่ลดละ


"ยังจะกล้าถามนะ นี่นายมาจากต่างดาวจริงๆหรือเปล่าเนี้ยจางอูยอง ถึงได้..."


"เข้าใจแล้วฮะ" คว้าตลับยากลับไปถือไว้ในที่สุด ก่อนค่อยๆหมุนฝาเปิดพร้อมบ่นพึมพำร่างสูงเบาๆ "ปากร้ายชะมัด...ชิ!"


นิชคุณอมยิ้มน้อยๆ มีความสุขที่ได้แกล้งให้ใบหน้าขาวๆนั่นขึ้นสีระเรื่อ แต่ถ้าคิดว่าได้แกล้งแค่นี้คนอย่างนิชคุณจะพอใจคิดผิดแล้วละ

นิ้วเล็กควักปาดตัวยาในตลับขึ้นมา ก่อนจะก้มหน้าก้มตายืนมือออกไปสายตายังคงหลุบมองต่ำไม่เงยสบมองหน้าชายหนุ่ม


"เขยิบมาสิแล้วเงยหน้าด้วย...บอกให้เงยหน้า" นิชคุณเอ่ยน้ำเสียงกดต่ำ

"ทำไมต้องเงยด้วยละ ..ไม่เงยโว้ย!" ยิ่งเจอคำสั่ง จางอูยองก็ยิ่งออกอาการต่อต้าน

"ไม่เงยหน้ามองแล้วจะทาถูกที่ไหมห๊ะ!!!" พูดจบก็ขยับเบียดตัวชิดร่างบาง พอโซฟาด้านข้างหยุบหยวบเพราะร่างสูงเขยิบกายกระแซะใกล้ อูยองที่ใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะดีอยู่แล้วก็ตกใจรีบยกมือขึ้นปิดหน้าทันที


"อือ...แสบ~"


ยาที่ติดอยู่บนปลายนิ้วแปะติดลงบนเปลือกตาบางอย่างไม่ต้องสงสัย คุณย่าครับตอนส่งตลับยาให้หลานชายหน้าขาวได้บอกไหมครับว่า ยาหม่องไทยมันมีฤทธิ์ร้อนแสบขนาดไหนถ้าเผลอป้ายลงบนผิวอ่อนๆ โดยเฉพาะใบหน้าและดวงตาด้วยแล้วละก็...


อยากจะนั่งหัวเราะต่อถ้าไม่ติดว่า ใบหน้าขาวๆที่แค่ขึ้นสีระเรื่อในตอนแรกกลับเริ่มแดงก่ำเพราะเจออิทธิฤทธิ์ยาหมองไทยเล่นงานจนน้ำตาไหลอาบแก้มเนียนจนนึกสงสาร แล้วอีกอย่างนั่งเอามือปิดหน้าปิดตาแบบนั่นอดเห็นใบหน้าน่ารักๆกันพอดี


"ไหนดูสิเข้าตาไหม" จับมือเล็กที่ยกปิดใบหน้าออก ก่อนเชยใบหน้าเนียนขึ้นมอง แล